sobota, 12 czerwca 2021

Od ziarenka do płócienka - praca konkursowa

"Jak to ze lnem było" to nie tylko tytuł opowiadania Marii Konopnickiej, ale także temat konkursu patchworkowego organizowanego przez Stowarzyszenie Polskiego Patchworku i Muzeum Lniarstwa w Żyrardowie.
Konkurs ogłoszono jesienią 2020 i rozstrzygnięto w maju 2021 - zwieńczyła go wystawa prac konkursowych, która potrwa jeszcze do 20.06.2020 w pięknych salach Muzeum Lniarstwa.

Uszyłam na ten konkurs pracę niemal w stu procentach z lnu (regulaminowy wymóg to było co najmniej 50% lnu). Pomysł na quilt zrodził się, gdy przeglądałam w internecie stare fotografie przedstawiające proces produkcji lnianego włókna i czytałam szczegółowe opisy prac koniecznych na każdym etapie.
Chyba największe wrażenie zrobiło na mnie czarno-białe zdjęcie przedstawiające pole ze rzędami leżących roślin podczas zbiorów lnu. Wtedy zobaczyłam w wyobraźni pierwszy blok patchworkowy - z paseczków lnu w różnych odcieniach brązu i beżu... potem zaczęłam rysować inne momenty z drogi lnu... i tak powstał szkic quiltu, który nazwałam "Od ziarenka do płócienka".

Pozostało "tylko" uszyć ów pomysł :-)


Proces powstawania lnianego płótna podzieliłam na 7 etapów. Kolejne bloki szyłam korzystając z różnych odcieni i faktur lnianych tkanin, stosując różne techniki szycia i pikowania...
Zrobiłam zdjęcia z bliska bloków przed pikowaniem, niestety po pikowaniu zapomniałam. Mam zaledwie kilka ujęć :-/

Oto moja interpretacja drogi lnu od zasiania nasion do powstania bielonego płótna:

ZASIEW
 


WZRASTANIE




KWITNIENIE
 

 
ZBIÓR


 
ROSZENIE (moczenie łodyg)
 


TKANIE



BIELENIE
 

 

...połączyłam bloki w całość i obszyłam szeroką ramką - tu drugie życie dostał pewien lniany obrus tkany w delikatny wzór... potem wypikowałam bloki, starając się podkreślić pikowaniem poszczególne momenty powstawania lnianej tkaniny... są więc ziarenka, listki, kwiaty, łodygi leżące na polu, falująca woda, nici wątku ;-)

 




Tył quiltu to także len - obrus, który ktoś przeznaczył już do wyrzucenia. Uszyłam z niego również tunele pozwalające bezpiecznie powiesić pracę na wystawie. Na koniec wyhaftowałam metryczkę. Praca gotowa :)


Jestem dumna z siebie, że zrealizowałam pomysł... że się udało :-) że praca wzięła udział w konkursie... a teraz prezentowana jest na wystawie w Muzeum Lniarstwa w Żyrardowie (wystawa czynna jest jeszcze do 20. czerwca)

miłego dnia!

4 komentarze:

  1. Kasiu - pięknie to wszystko wymyśliłaś i zrealizowałaś! Tytuł mnie tak urzekł, że nie do opowiedzenia( praca też ale to wiadomo :) ) I słusznie, że jesteś dumna - jest powód <3

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Małgosiu, bardzo Ci dziękuję za te słowa! aż się zarumieniłam...
      szyłam tę pracę w chwili słabej kondycji, zmęczenia i zwątpienia... miałam nawet myśl, by porzucić tę koncepcję, uszyć coś prościej 😉 ale rozmowa z kimś obcym (i o czymś innym), znienacka tchęła we mnie przeświadczenie, że nie powinnam porzucać pomysłu 😉
      Było chwilami trudno. Podołałam jednak 😄
      I dlatego tym bardziej doceniam Twój miły komentarz ❤

      Usuń
  2. Jakaż to wspaniała opowieść! Opowiedziana i uszyta :). Świetny pomysł, kapitalna realizacja! Bardzo mi się podoba cała koncepcja i efekt ostateczny :). Gratuluję i podziwiam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. bardzo, bardzo dziękuję 😊
      lubię, gdy szycie ma w sobie to coś - historię, opowieść, myśl, splot z życiem 😉

      Usuń

...już teraz dziękuję Ci za słowa, które zostawisz... dzięki nim wiem, że pracownia nabiera życia...