...pracownia ino-ino...

ruszyłam... potwornie :-)

2012-01-14T22:09:00.000+01:00

ruszyłam maszynę... i maszyną :))

ruszyłam wreszcie z miejsca! przełamałam opór, który się we mnie usadowił i rozpierał, moc i wenę odbierając :-) ooooooo! jakież to fajne uczucie :-)

odkurzyłam maszynę i to w sensie dosłownym - bo na początek porządnie ją wyczyściłam z kurzu i śladów intensywnego szycia grudniowego... przy okazji polecam (sprawdzony już kilkakrotnie) "środek do czyszczenia tworzyw sztucznych" z serii W5 z Lidla... co prawda ma napis "do stosowania na zewnątrz" (bo według obrazków na opakowaniu sugerowany jest do mebli ogrodowych), ale do umycia obudowy maszyny wystarczy naprawdę odrobina, a mocny zapach szybko znika po przewietrzeniu pomieszczenia... specyfik świetnie daje sobie radę z tym rodzajem zabrudzeń, które "wgryzają się" w białą obudowę maszyny i trudno je usunąć wilgotną szmatką... lekko też jakby "natłuszcza" powierzchnię, więc zyskuje ona pierwotną gładkość i blask... chwalę go za to w tym miejscu i polecam :-))

ale wróćmy do szycia jako takiego...

w prezencie urodzinowym dla mojego trzyletniego Siostrzeńca uszyłam wesołą poduszkę... podarunek już wręczony, więc mogę go Wam pokazać :)

szyjąc tę big-poduszkę wykorzystałam piękną i zabawną tkaninę z kolekcji EKK MONSTERS, którą zaprojektowała Julie Dobson Miner... panel z pięcioma potworami kupiłam jesienią w sklepie Szmatka Łatka z przeznaczeniem na specjalną okazję... (obecnie nie widzę go w ofercie tego sklepu, ale możecie zobaczyć panel w całości na przykład tutaj)...

okazja nadeszła wreszcie, maszyna odkurzona, moce zaczęły jakby troszkę wracać - nie było wyjścia: zmobilizowałam się bardzo i uszyłam:

urodzinowa poduszka dla Filipka

poszewka jest spora - ok. 56cm x 66cm... w środku siedzi poduszka 50x60 cm, a plisa wykończenia wokół ma niemal 3cm... a wszystko dlatego, że panel z BIG Monster ma rozmiar 49cm x 46cm (w końcu jak BIG, to musi być big, prawda? :D)... żółte wstawki po bokach przemieniły prostokątny obrazek z "pionowego" na "poziomy"... a potem? a potem uszyłam zielone ramki, podłożyłam ocieplinę i wypikowałam Potworka wzdłuż linii konturowych, naszyłam żółte literki imienia Siostrzeńca na brzuchu Monsterka, a na koniec doszyłam pomarańczowe plecki poszewce i zamknęłam szwy przeszywając plisy.... i już... i Sezon Poduszkowy ino-ino 2012 uznać można za rozpoczęty :-))) potworrrrrnie :D

pozdrawiam Was serdecznie i wraz z Potworem "puszczam oko" :-)))

czekolada z pianką...

2012-01-09T23:30:00.000+01:00

...jestem zmęczona... głównie ilością wystukiwanych na klawiaturze liczb i słów... i tym nieprzerwanym napływem spraw do ogarnięcia... przełom roku mam zawodowo wprost nad-intensywny... ech...

wieczorami padam ze zmęczenia... i właściwie czas przecieka mi przez palce... a maszyna obrasta kurzem :-(

nie mam siły... tęsknię za dziennym światłem, łaskotkami słonecznych promieni, za kawałkiem niebieskiego nieba... za śniegiem w miejsce wszechobecnej szarości... i..... za czekoladą gorącą, bez pośpiechu smakowaną łyczek po łyczku w jakimś zacisznym magicznym miejscu... (już się tu kiedyś przyznałam, że filiżanka czekolady to dla mnie pokusa nie do odparcia...) :D

a jeśli mam wybór, to zdecydowanie wolę taką bez bitej śmietany... czysta czekoladowa moc... mniam-mniam...

poduszki "bez obrazków", które Wam dziś pokażę, są czekoladowe, ale jednak z pianką... waniliową lub śmietankową - jak kto woli :-))

uszyłam je metodą zwaną "stack and slash" - czyli mniej więcej "ułóż w stos i tnij"... pisałam o tym sposobie tutaj szyjąc patchwork "Straciatella".... od tamtej pory zresztą nazywam ów typ bloków właśnie "straciatella" - troszkę z powodu cięcia "na wiórki", a trochę z powodu skojarzeń czekoladowych...

dla zainteresowanych link do tutorialu Elizabeth Hartman... polecam :-))

komplet pierwszy

para poduszek na prezent ślubny...

czekolada mleczna z bitą śmietaną, lekko oprószona kakao :))

imiona wyszyte maszynowo - gęstym zygzakiem

komplet drugi

tercet poduszek "kanapowych" na prezent świąteczny...

intensywna gorzka czekolada z bitą śmietaną i odrobiną kakao, a może cynamonu :))

w jednej porcji, specjalnie dla jakiegoś łasucha, więcej śmietany niż czekolady...

...hmmm.... po tym poście mogę z powodzeniem ogłosić zakończenie Sezonu Poduszkowego ino-ino 2011 :-)))
spokojnych dni Wszystkim... i miłych snów...

zaległości ciąg dalszy...

2012-01-04T00:11:00.002+01:00

...witajcie Moi Mili....

dziś mam dla Was następną porcję zdjęć, z którymi się uporałam... na szycie nadal wciąż brak weny i sił, to choć na polu foto-zaległości robię "coś".... pokażę zatem hurtem kolejne poduszki minionego roku, z rodzaju "z aplikacjami" - dla chłopców, dla dziewczynek, a na deser dla zupełnie dużego chłopca :) i całkiem dużej dziewczyny ;) ...

zanim jednak fotografie - to chcę podziękować za wszystkie zostawione przez Was słowa, za odwiedzanie Pracowni ino-ino oraz za serdeczne, ciepłe myśli, które do mnie docierają...

dziękuję pięknie!

CHŁOPCY

straż pożarna dla Bartka, świątecznie podarowana

ZygZak dla Błażeja

(uszyła latem, a nie pokazałam... poduszka pozowała na moim balkonie, a potem z Błażejem poleciała samolotem w daleką podróż :D)

DZIEWCZYNKI

motyl trójwymiarowy dla Anastazji...

aparat bardzo przekłamał kolory, naprawdę różowy nie jest taki fluorescencyjny, a ładnie nasycony... fotografowałam w środku nocy, jakoś tydzień świętami

z tyłu - wesoła łąka :)

królewna dla Niny...

tu też ten sam nieposłuszny róż, wrrrr... (chociaż zdjęcie było robione w dzień, nieco jednak pochmurny)

próby walki z kolorami na zdjęciu :(

detale...

BIG BOY :-)

maluch dla Jurka

poduszka z ukochanym, posiadanym niegdyś, szafirowym autem pewnego Pana... prezent świąteczny od Jego Córki... och, wielką frajdę miałam przy szyciu :))

BIG GIRL

Pikacz dla Ewy

poduszka - zamówienie specjalne... koniecznie z tym stworkiem... i koniecznie z takimi napisami... prezent dla całkiem dużej Pani od Przyjaciółki... prezent z dedykacją "koniecznie w takiej pisowni"... czyli podarunek z aluzją, z prywatnym kodem... cudowny pomysł Przyjaciółki dla Przyjaciółki, który z wielką przyjemnością zrealizowałam...

niestety Pikacz wraz z towarzyszącym mu kotem klamkowym nie dotarł jeszcze do celu :((( bardzo się martwię... przesyłka nadana tydzień przed świętami, a nie trafiła jeszcze na miejsce... poczta zawiodła na całej linii... ech... jutro wybieram się z reklamacją (można się upomnieć o polecony priorytet dopiero najwcześniej po dwóch tygodniach od nadania...) trzymajcie kciuki, żeby się Pikacz znalazł i ucieszył wreszcie Ewę....

***

taaak... to poduszki jako tako mamy posprzątane :-))

nieśmiało zapowiem jeszcze w tym miejscu post kolejny - także "o poduszkach", ale takich bez aplikacji... potem zanurzę się w foldery zdjęć z torbami, kotami, broszkami, a na koniec z różnościami wszelkimi typu "inne" .....

pozdrawiam w ten wietrzny wieczór, nie zapomnijcie jutro o szalikach :)

nowe starym witam :-)

2012-01-02T20:28:00.002+01:00

...w Nowym Roku nie szyję jeszcze (choć czekają kolejne rzeczy i plany)... jednak na razie nie szyję... mam -że tak powiem- "maszynowstręt" po intensywnym szyciu grudniowym, skończonym tuż przed świętami... ale spokojnie... proszę się na zapas nie martwić... TO mi minie... przejdzie jak nic... jak katar, albo nawet grypa... minie... i wtedy to maszyna będzie mnie miała dość :)

obiecałam Wam porządki ze zdjęciami i pokazywanie niepokazywanego - to dziś pierwsza porcja czyli w Nowym Roku - stare szycie ;-))

podusie dla dziewczynek... te uszyte po wakacjach, a potem jesienią, i niektóre zimą... kolorki najbliższe dziewczynkom w pewnym wieku czyli róż, fiolet, pastele i okolice... kwiatki, kotki i lale ;) noooo takie dzieczynkowe poduchy po prostu :D

z Prosiaczkiem i w kwiatki

laleczka w wersji "różowo i lawendowo"

pastelowa łąka dla Hello Kitty

oraz Hello Kitty zdecydowana bardziej :))

...pozdrawiam ciepło, Wasza "oddalona nieco od maszyny"

poduszka z obietnicą...

2011-12-30T00:18:00.000+01:00

...dziś pokażę Wam poduszkę, z którą wiąże się pewna obietnica... a właściwie dwie obietnice :)

...jakiś czas temu ("jakiś" należy rozumieć tu w kategorii "dawno, daaaaawno temu...") dostałam w prezencie haft wykonany specjalnie dla mnie, z dedykacją "do podusi".... bardzo mnie ten prezent ucieszył i zaczęłam planować w myślach poduszkę, którą uszyję dla siebie... no cóż... ponieważ "szewc bez butów chodzi", to mimo chęci ciągle jakoś nie było mi po drodze do tej poduszki... nieustannie nowe (najczęściej pilne, oczywiście) inne projekty odsuwały w czasie realizację planu... taaaa.... powstawały kolejne poduchy dla małych i dużych, a tej mojej nadal nie było widać :)) czyli szewc bez butów - w pełnej krasie :)

wreszcie musiałam złożyć solenną obietnicę Osobie, która wyhaftowała kotka, że uszyję w końcu dla siebie! nieodwołalnie i koniecznie! oczywiście obiecałam... obiecałam!... a ostateczny - wyznaczony - termin upływał na początku czerwca... och, łatwo nie było... bo to jeszcze to szycie, i tamto... i takie i owakie... ale obietnica, to obietnica - zmobilizowałam się...

wybrałam swe ulubione tkaniny spośród tych pasujących kolorami do obrazka i zaczęłam zszywać patchworkowy pas (instrukcja takiego zszywania jest tutaj)... potem zrobiłam rameczki do haftu, doszyłam przygotowany kolorowy szlak i kolejną ramkę na plisę wykończeniową... po czym wypikowałam ślady łap i mruczankę oraz ramki po szwach... i.....

i w tym momencie spostrzegłam, że pomyliłam się w obliczeniach (!)... wierzch poduszki jest większy niż zwykle - bok kwadratu jest dłuższy o całe 10cm! nigdy mi się to jeszcze w przypadku poduchy nie zdarzyło :)) ale przy "tej mojej" po prostu musiało :)) widocznie jakiś chochlik pracował wraz ze mną :D

no cóż... żal było pruć... a jeszcze większy żal przycinać ulubione szmatki... postanowiłam więc kupić odpowiednio duży wsad... na szczęście Ikea ma w ofercie "jaśki" o rozmiarze 50cmx50cm... znów płynął czas, bo Ikea w innym mieście... ale ufff - udało się :D...

i tym sposobem mam swą własną, wyjątkową, jedyną... i większą ;)... obiecaną poduszkę... taką mmm.... do przytulenia...

detale fotografowane na różne sposoby...

a i tak nie oddają w pełni uroku haftu,

ech... fotograf marny ze mnie...

a druga obietnica? - zapytacie...

a druga obietnica dotycząca tej poduszki jest taka, że już daaaaawno obiecałam Wam ją pokazać.. i jakoś od lata mi się nie udawało... aż do teraz... ufff :-)

hmm... bardzo "długodystansowa" ta poduszka, prawda? i dobrze... bo ją ogromnie lubię, więc mam nadzieję, na długie, długodystansowe i długotrwałe tulenie :-))

dobrej nocy... słodkich snów...

Wasza, śpiąca już bardzo

poświątecznie... czyli trochę podsumowań :)

2011-12-28T01:54:00.000+01:00

...ostatnie tygodnie to dla mnie ogromnie intensywny czas... przede wszystkim zawodowo, ale domowo i w pracowni też... powoli mija... jeszcze tylko parę dni na najwyższych obrotach i będę mogła odetchnąć, że ten rok za mną... już trochę niecierpliwie wyczekuję końca... gdyż trudny był / jest... ale też - przyznać muszę - ciekawy (na swój sposób... noooo czasami :) )... i choć był to okres obfitujący w stres i napięcie w wielu sprawach, to jednocześnie przyniósł mi garść naprawdę dobrych, szczęśliwych, pięknych chwil... i kilka spełnionych marzeń... owszem, narzucił mi duże tempo, zmusił do "bycia wielofunkcyjną", odbierał spokojny sen, ale też pozwolił odkryć w sobie rzeczy nowe i dostrzec, że "jednak potrafię"....

niemniej jestem zmęczona...

od kilku dni powtarzam raz po raz: "niechże się ten rok wreszcie skończy!", bo sił coraz mniej, by z godnością przyjmować kolejne wiry i atrakcje losu, belki pod nogami, zadania bojowe, słowa, myśli, trudne sprawy...

ale z drugiej strony patrzę wstecz na jego dni i gromadzę cichutko dobre wspomnienia do zapamiętania, uśmiecham się do kilku minionych zdarzeń i chowam po kieszeniach pozytywne myśli na przyszłe czasy... bo idzie kolejny rok... a heroldowie już obwieścili, że łatwy nie będzie.. nadchodzi wiatr zmian... ech....

jestem tu... i choć cierpliwość nie jest moją mocną stroną - czekam na tyle cierpliwie, na ile potrafię...

***

to w życiu....

a w szyciu - czyli w pracowni?

oj szyło się!... do ostatniej chwili przed świętami szyło się naprawdę dużo...

nie miałam czasu na systematyczne pokazywanie... więc spodziewać się proszę niebawem - w ramach pożegnania roku - hurtowej ilości zdjęć bardziej i mniej zaległych....

oooo, na przykład: podusia świąteczna...uszyta dosłownie w ostatniej chwili przed Bożym Narodzeniem...

konstrukcja prosta - trzy tkaniny... ramki i jeden ozdobny ścieg... sedno sprawy - czyli piękny haft - jest dziełem cierpliwych dłoni D. zresztą spójrzcie z bliska, bo to ten hafcik nadał poduszce temat i dodał blasku... niewątpliwie... ja tylko poszperałam w pudełku z tkaninami zza Wielkiej Wody i wyjęłam szmatkę w świąteczne ostrokrzewy....

ooo... albo ciuchcia dla Franka... poduszka miała koniecznie być niebiesko-szaro-zielona, z motywem przewodnim "lokomotywa i dwa wagony"... proszę bardzo :)

aplikacja z polaru na podstawie rysunku z kolorowanki dla dzieci i jest pociąg dla Franka :-)

...były jeszcze inne liczne poduszki, podusie i wytwory :) ale więcej dokumentacji fotograficznej z życia-szycia ino-ino następnym razem... muszę bowiem uporządkować zdjęcia :-)

poza intensywnym szyciem pracownia przeżyła przeprowadzkę... to znaczy ja przeżyłam :D, a zawartość pracowni przeszła... a właściwie "przeniesiona została"... przy okazji małego remontu związanego z przemeblowaniem i odświeżeniem pokoju Chłopców, uznaliśmy, że skoro bałagan remontowy i tak rozprzestrzenia się do rozmiarów wszędobylskiego nieładu, wykorzystamy sytuację i może uda się za jednym zamachem wygospodarować miejsce dla pracowni "poza kuchnią"... udało się... mam swój kąt w sypialni... nowy blat - stół pod maszynę, powiększony do sufitu regał na tkaniny... jeszcze brakuje półek "podręcznych" nad blatem i stosownych, pasujących rozmiarem, pudełek, więc część "dobytku pracowni" (nie wiedziałam, że tyle tego...) nadal zdobi miejsce w przedpokoju kartonową piramidą... ale już bliżej niż dalej do końca....

szyję więc w nowym miejscu, a stół w kuchni odetchnął i zamiast dla szmatek, maszyny, maty do cięcia i niezliczonych szpulek nici z radością nadstawia blat pod talerze, sztućce, kubki :-)))

w nowej pracowni jest niestety mniej miejsca... i wciąż jeszcze oswajam tę przestrzeń... [no i nie bardzo mogę szyć i gotować równocześnie pracując poza kuchnią :)))] ale myślę, że po dokończeniu przeprowadzki (czyli układaniu, układaniu, układaniu i porządkowaniu) będzie dobrze...

***

przed świętami nie zdążyłam zamieścić tu na blogu życzeń dla Was Wszystkich... nie zapisałam ich co prawda "na łamach", ale posłałam ciepłe myśli w stronę Zaprzyjaźnionych i Zakolegowanych oraz Anonimowych też...

a teraz - poświątecznie:

życzę Wam dobrego czasu,

i dobrych Ludzi spotykanych na Waszych ścieżkach...

pozdrawiam cieplutko

u celu....

2011-12-11T22:38:00.001+01:00

w pikowaniu map, o których Wam opowiadałam ostatnio, dotarłam do celu... czyli do końca... :))

potem było jeszcze przyszywanie lamówki, oczu papugi i pirackiego kolczyka (a tak, tak... Rudobrody bez kolczyka się nie liczy!)... następnie pranie, schnięcie, prasowanie i przegląd anty-nitkowo-zwisający :-)))

teraz patchworki są w drodze... mam nadzieję, że niebawem będą u celu.... i że.... i że się spodobają Chłopcom, dla których powstały....

"cel" :-)

A droga do "celu zawiązanego na kokardki" wyglądała mniej więcej tak:

najpierw pomysły, rysunki, matematyka, dylematy "szerszy czy węższy", konsultacje z Mamą Chłopców....

potem sporo wycinania i całkiem dużo szycia.... w tym kilka długich wieczorów nad wielkimi aplikacjami... następnie układanie na podłodze zestawów kwadratów... i zmiany, zmiany, zmiany... aż wreszcie ostateczne decyzje, numerowanie rzędów i znów szycie... a na koniec mnóstwo pikowania :-)

Patchworki powstawały równolegle, niemal równocześnie... pokażę je jednak "po kolei"...

PIRAT RUDOBRODY

pikowanie w zamyśle miało naśladować marszczenia na wodzie....

każdy porządny statek piracki ma - wiadomo - kotwicę :-)

Rudobrody ma ich nawet nieco w zapasie :))

kolczyk z zabytkowego guzika...

(kliknij by powiększyć)

TIR MANIEK

pikowanie w "serpentyny" dróg :)

atlas samochodowy, proszę bardzo:

na drogach spotyka się inne auta, oczywiście :)

garstka danych liczbowych:

każda aplikacja wraz z wąską ramką ma rozmiar 40cm x 60cm,
kwadraty (po wszyciu) - 10cm x 10 cm, a cały patchwork 120cm x 200cm
na każdą narzutę "zużyłam" 164 kwadraty ;-) i 6,5m lamówki
łącznie oba patchworki pochłonęły prawie kilometr nici w odcieniu ecru... o innych kolorach nie wspomnę :-))))

trzymam (trzymajcie) kciuki za szczęśliwą podróż patchworków... a także za to, by im było miło i wesoło na czekających na nie łóżkach :)))

mapa...

2011-12-04T21:01:00.001+01:00

...wpadłam na chwilkę pokazać Wam zdjęcia drugiej "mapy"... bo równolegle z Rudobrodym szyję patchwork samochodowy z TIRem w roli głównej (znacie Mańka z filmu "Auta"? :] )... wypikowałam więc mapę oceanów i mórz dla Rudobrodego oraz niemal atlas samochodowy dla Mańka... żeby się nie zgubił :))

praca nad patchworkami już niemal na ukończeniu, ale na razie pokazuję Wam zdjęcia etapowe.... efekt końcowy niedługo....

aaa... odpowiadam na pytanie Kiboko, i być może innych Zainteresowanych: Rudobrody i Maniek to aplikacje... jasne tło obu postaci wraz z wąską ramką ma wymiary 40x60 cm....

...znikam w pracowni, bo huk roboty jeszcze - szyje się równocześnie wiele rzeczy, a przeziębienie jest przeciw mnie :(

i wiecie co?... dziś mam życzenie... całkowicie dla siebie:

niechaj te patchworkowe mapy będą mi pomocne w wyjściu na drogę prostą z zawiłości życiowych.... bo za dużo już zakrętów i ślepych uliczek.... ech...

przytulam myślą Wszystkich poszukujących i Wszystkich na rozdrożach :)))

Rudobrody :-)

2011-11-22T22:25:00.001+01:00

Oto morza, oceany i wyspy we władaniu Rudobrodego :))

gdzieś tam ukrył swój skarb... ciii... to tajemnica :).... nie mówcie nikomu....ale w zaciszu wieczoru pracuję nad tajną mapą... szzzzz........

uważajcie na rafy i łapcie dobry wiatr w żagle...

ahoj!

listopadowo...

2011-11-19T15:15:00.001+01:00

...jest listopad... i to już ten o mglistej twarzy, chłodnym spojrzeniu i liściach pod stopami.... dla mnie, z kilku powodów, to czas zwijania się w kłębek... smutki i smętki.... i takie tam...

ale mam dużo, a nawet bardzo dużo szycia - i to mnie ratuje przed całkowitym zniknięciem...

zatem szyje się... oj szyje się na potęgę!.... gdybyście więc mnie przypadkiem szukali, to jestem w pracowni............ kubek z herbatą, sterta tkanin, nici, pomysły i zajęty po brzegi czas...

przetrwam....

a na razie pokażę tylko odrobinkę czegoś, co jest właśnie w trakcie pracy i wracam do maszyny....

Wasza listopadowa

wiele wcieleń kota...

2011-10-25T21:40:00.002+02:00

...szyje się.... szyje się wiele wcieleń Kota Klamkowego... wcielenia są na różnym etapie istnienia - jak widać poniżej :) niektórych to nawet nie widać, bo nie chciało im się ze stołu w pracowni złazić... słabe jeszcze, niedojedzone :))

mam nadzieję, że owe liczne kocie wcielenia zdążą osiągnąć pełnię na czas.... bo znów szykujemy się na wyprawę!... i dobrze by było, by jednak wszystkie koty pojechały zobaczyć świat :))) czy mogę prosić o kciuków trzymanie, by się kotom doszyło, wypchało i zaszyło co trzeba? dziękuję! :)

Koty Klamkowe i różne inne szmaciane kocie niespodzianki będzie można spotkać w najbliższy weekend 29.10. - 30.10. w Poznaniu na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich podczas FIFe World Cat Show 2011... czyli Bardzo Ważnej Międzynarodowej Kociej Wystawy... oczywiście najprawdziwsze żywe koty rasowe też tam będą! :-D

program Wystawy i szczegóły wszelkie są tutaj:

zapraszam serdecznie! ...

i biegnę zaszywać :))))

na...

2011-10-22T22:47:00.000+02:00

na chłody... na wieczór ciemny... na zbliżającą się "tę gorszą" odmianę jesieni... na drzewa bez liści... na deszcz... na wiatr.... na niemoc... na przepracowanie... na niedokończone marzenia... na plany rozbite na kawałki.... na kłopoty wszelkie.... a tak naprawdę i przede wszystkim - na urodziny pewnego Chłopca - te pierwsze... uszyłam podusię... jest wielce optymistyczna i wesoła... więc niech Każdy weźmie dla siebie odrobinę... na cokolwiek Mu potrzeba :) oto i dla Was kropla słońca... kulka nieposkromionej radości :)))

...też sobie uszczknę odrobinkę, dobrze? przyda się....

Kwiat 26

2011-10-13T20:47:00.004+02:00

...jest taki wierszyk napisany przez Dankę Wawiłow o Fiaciku... to znaczy o Fiacie 126p czyli "maluchu"... znacie? aaaa to poczytajcie :))

Nie mam chęci dokazywać,
skakać ani jeść...
Tatuś, kupisz mi samochód
Kwiat dwadzieścia sześć?

Tylko jeden mały Kwiacik,
Kwiat dwadzieścia sześć...
Kierownicę w rękę chwycę,
sygnał dam - i cześć!

I pojadę, i zatrąbię
na calutki świat:
Patrzcie, patrzcie na mój nowy,
na mój piękny, kolorowy,
mój bombowy Kwiat!

...szeptałam sobie ów wierszyk szyjąc poduszkę dla Franka... muszę przyznać, że dla otuchy... bo wyzwanie to było nie lada... koniecznie czerwony maluch... koniecznie prawdziwy!... koniecznie ze srebrnym zderzakiem i felgami... bo wiecie, Franek jest przedszkolakiem co prawda, ale jednocześnie wielkim pasjonatem Fiacika... miałam więc tremę, oj miałam, by taki specjalista jak Franuś był zadowolony z poduszki... i teraz już mogę Wam powiedzieć - udało się! od Joanny - frankowej mamy wiem, że czerwony maluch został natychmiast pokochany :-)))

pokazuję zatem Szerszej Publiczności - oto Kwiat 26 :-)))

z bliska, z detalami :))

a wierszyk?

hmmm... to jeden z moich ulubionych... czytanych przez Mamę z książeczki Danki Wawiłow pt. "Strasznie ważna rzecz" ilustrowanej pięknie przez Teresę Wilbik... mam tę książkę do dziś, więc pozwolę sobie Wam kawałeczek pokazać :))

o innych wierszykach - ważnych i bliskich - pewnie kiedyś Wam jeszcze opowiem... a teraz idę szyć :)

duet i tęsknienie...

2011-10-03T23:58:00.001+02:00

...wiem, obiecałam, że pokażę Wam poduszkę uszytą dla siebie, ale nadal nie zrobiłam jej zdjęć... jakoś się tak nie złożyło... i nie udało mi się zaczaić na nią z aparatem :)... na dodatek aparat buntuje się niestety ostatnio (czego dowodem będą nieudane zdjęcia poniżej...)... chyba nieświadomie zmieniłam mu jakieś ustawienia i teraz nijak nie mogę dojść do ładu... ech... no cóż... ze sprzętem elektronicznym mam bardzo nikłą nić porozumienia (żeby nie powiedzieć, że nie mam żadnej :)) )...

na zdjęcia zielonej poduchy ino-ino trzeba zatem troszkę jeszcze poczekać... zapewniam jednak, że podusia ta istnieje... ba! jest w użyciu i kołysze mnie do snu bardzo miękko....

tymczasem przedstawiam duet toreb typu "listonoszka"... pierwsza - nieduża, słodka, z różowego weluru... druga poważniejsza, czarna, całkiem spora, ze sztruksu w drobniutki prążek.... obie pod klapką mają zapięcie na zamek, a wewnątrz otwarte dwudzielne kieszenie...

ale dość gadania - teraz zdjęcia (wybaczcie jakość fotografii, dopiero po ściągnięciu ich do komputera zorientowałam się, że coś jest nie tak... ale torby już wówczas były u celu i nie mogłam poprawić)

duecik

księżniczka z pogodną minką :)

pod klapką na specjalne życzenie umieściłam haft

z imieniem przyszłej właścicielki

wykonany przez Karolinę

wnętrze nieskomplikowane...

detale - na przykład wykończenie wewnętrznej kieszonki

detale - pasek oraz wykończenie brzegu klapki

koń z czarno-złotą grzywą

podszewka w kwiatowy wzór rozjaśniła wnętrze :)

...tworząc te torby uświadomiłam sobie, że się za szyciem torebkowym stęskniłam już ogromnie... szyć poduszki i koty lubię bardzo-bardzo-bardzo!, ale brakowało mi już mierzenia się z materią w powstawaniu torebki.... skroiłam więc kolejne listonoszki nieduże... ot tak... w przypływie natchnienia... teraz czekają na zszycie... a co! :-)) nie wiem co prawda, kiedy uda mi się to zrobić, bo w pracowni znów królują poduchy, ale... ale choć odrobinę ukoiłam tęsknotę i sprawiłam sobie radość... maleńką, osobistą radość :))

pozdrawiam Was ciepło i słonecznie, życząc ukojenia Waszych różnych tęsknot oraz odczuwania radości maleńkich i tych całkiem dużych :)

w zielone gramy...

2011-09-23T23:30:00.001+02:00

...obiecałam, że "następnym razem" będą zielenie....

więc Moi Drodzy - bez zbędnych wstępów - zapraszam do pracowni na grę w zielone :))

Kubuś z okienka dla Amelki :))

nie tak całkiem groźny tyranozaur dla Radka :)

i bardzo szybkie auto dla jego braciszka - Piotrusia :)

a tu już nie-poduszka... choć właściwie... hmmm.. poduszkowy ma rodowód chyba :)

ufoludek, a raczej Pan Monster Zezolek Zielony
(Green Monster Squint? :D)

monster - inwazja :))

wywiozłam to stado do Warszawy i tam szukają nowych domów... z natury nie są groźne, a nawet bardzo przymilne... więc może znajdą swe miejsca na Ziemi :)))

w tej zielonej grze brakuje jeszcze "asa w rękawie" - czyli poduszki z zielenią, którą na specjalne zamówienie uszyłam dla siebie samej... tylko jakoś nie doczekała się zdjęć jeszcze.... ale tym samym znów mogę Wam coś obiecać na następny raz... zatem będzie poduszka moja osobista - zielona i w innych ulubionych kolorach, ze śladami pewnych łapek... ciiiii... nie powiem...

***

....i jeszcze komunikat mały:

niestety tym razem Los poskąpił mi uśmiechu i nie wygrałam tkanin u Kirie... nie szkodzi... wiem, że trafiły w naprawdę dobre ręce i będzie jeszcze co podziwiać... oj tak, tak :-)

a ja... cóż... w zielone gram.... choć jesień niezaprzeczalnie na czerwono zabarwiła liście pnącza na balkonie i pozwala wiatrowi zasypywać nimi podłogę..... gram w zielone... najlepiej jak umiem....

pozdrawiam Was zielono...

kuszenie losu :-)

2011-09-22T13:26:00.000+02:00

...u Kirie odbywa się kolejna wspaniała loteria (rozdawajką lub candy zwana)... sponsorem akcji jest niemiecki sklep z tkaninami i akcesoriami do patchworku Patchwork Oase. Do wygrania 10 FQ aż dla 3 osób. Szczegóły na blogu Shape Moth

...obejrzałam tkaniny będące w ofercie sklepu.... och, śliczne szmatki tam są, mmmm... postanowiłam więc skusić Los - same rozumiecie :-))... może szczęście się do mnie uśmiechnie?...

...zgodnie z zasadami zabawy wytypowałam 10 tkanin, na które miałabym chęć... kierowałam się swymi kolejnymi planami i projektami do uszycia... gdyby się udało (proszę o trzymanie kciuków!) to pod nóż, a potem stopkę maszyny pójdą następujące cuda:

1. Bunte Phantasieblumen, dunkelgrün

2. Bunte Motivbilder auf türkisem Hintergrund

3. Diagonale Karos, Kids Go Green

4. Basic, Karos in Grün

5. Basic, pink Stripes

6. Rote und weisse Blümchen auf Gelb

7. Basic, rot mit gelben Kringeln

8. Basic Tierfellzeichnungen

9. Vine, enzianblauer Basic, Jinny Beyer

10. Bunte Kreise und Vierecke auf braunem Grund, On A Whim

...pozostaje mi zatem uśmiechać się do Losu... i marzyć... i zaciskać kciuki... :))))

w kolorze blue...

2011-09-19T22:14:00.001+02:00

...uhm... w kolorze blue... nastrój mam w kolorze blue....

była kiedyś taka piosenka ze słowami Jonasza Kofty śpiewana przez Marylę Rodowicz o autobusach zapłakanych deszczem....... pamiętacie?

"....Do łezki łezka,
aż będę niebieska
w smutnym kolorze blue.

Jak chłodny jedwab,
w kolorze nieba
zaśpiewa kolor blue....."

...jednak niebieski nie musi być smutny... wcale nie musi być blue... udało mi się zgromadzić na półce w pracowni całkiem pokaźny zapas tkanin w odcieniach niebieskich... bardzo różnych... od chłodno lodowych, przez miłe letnie nieba, aż po ciepłe lazurowe morza, a nawet oceany w najgorszy sztorm :)

to daje sporo możliwości niebieskich nastrojów :)) na dowód pokażę dziś kolejną porcję prac dawno dokończonych... oto "galeria zaległych fotografii" z kolorem niebieskim w roli głównej :)

patchworkowa morska podusia z haftem Joanny

prezent na pierwsze urodziny Maksia

poduszka uszyta z okazji uroczystości Chrztu Świętego,

dla Chłopca dwojga imion :)))

dla Wojtusia miś na dobranoc

dla Kuby, piłkarza najprawdziwszego :)

......niebieskie zaległości pokazane... kolejnym razem chyba będą zielenie.... zobaczymy...

tymczasem myśli o niebieskich migdałach Wam życzę... i snów niebieskich - niebiańskich :))

dobrej nocy....

dziś niebieska

poduszkowy post różowo-lawendowy...

2011-09-09T14:44:00.001+02:00

...wróciłam :))

mnóstwo wrażeń we mnie... kilka miłych spotkań, wiele rozmów cudownych, mnóstwo uśmiechów... rozmaitość osób i osobowości... piękna pogoda... od kulis podglądany koncert finałowy Festiwalu... trochę dokończonych robótek ręcznych w międzyczasie... gorąca czekolada (co prawda w biegu, ale i tak się liczy)...

słowem ogromnie przyjemny, choć bardzo pracowity czas...

a i koty zadomowiły się tu i ówdzie :-))

teraz jednak spowolnienie... odchorowuję niestety...

...głos wrócił, choć nadal mówię "nisko", ale przypętało się przeziębienie... chyba pierwsze z gatunku "jesiennych"... za oknem okropność... zimno, szaro i mżawka na przemian z porządnym deszczem... wena mnie opuściła... a jest niemoc... nie mam siły komponować szmatek...

ale za to - pod kocykiem i z herbatą - zrobiłam porządki jako-takie w zdjęciach prac już dawno uszytych......

mogę więc zatem pokazać "zaległości" - na początek seria poduszek z różem i lawendą w roli głównej:

poduszkowe trio dla trzech Dziewczynek

baletnica dla Julki

króliczek dla Kamilki

laleczka dla Emilki

poduszka z baletnicą na bis

dla Oli

poduszki lawendowe z haftami Joanny

"Haftowany świat Joanny"

komplet dla Ani i Piotra

poduszki dla Siostry Joanny

(miały stanowić komplet do uszytego niegdyś przeze mnie patchworka Lawendowe Pole - można o nim poczytać TUTAJ)

Lawendowe Pole

lista zaległości różowo-lawendowych odhaczona...

zdjęcia w innych odcieniach - na przykład niebieskich - pokażę następnym razem...

słońca życzę Wszystkim :))

kocia ekspedycja...

2011-09-01T23:37:00.001+02:00

...szybciutko i króciutko dziś się odzywam, bo mam jeszcze mnóstwo do zrobienia... czasu coraz mniej... a i sił jakby też...

małe ogłoszenie niniejszym zamieszczam:

koty, kocięta, kociaki-szmaciaki i inny uszyty w pocie czoła przychówek oraz ja w osobie własnej wybieramy się jutro na wyprawę... pojedziemy pociągiem aż do samiutkiej Stolicy... czyli daleko-niedaleko....

będzie nas można spotkać w najbliższy weekend na ulicy Próżnej... od rana do zmroku sobotnio i niedzielnie... gdyby Komu było po drodze - zapraszam serdecznie! będzie można poznać koty osobiście, dotknąć, przytulić, pogłaskać... a jeśli wystarczająco się spodobają - to nawet do domu zabrać :))))

będzie można też naocznie się przekonać, że istnieję naprawdę, w formie cielesnej występuję, stopami po Ziemi stąpam i nie jestem "na stałe zrośnięta z maszyną do szycia" :-)))

niestety pogadać może się nie udać, gdyż mam poważną awarię :(

od wczoraj głos łamał się i skrzypiał... a dziś "zaniemówiło mu się"... a jeśli jemu, to i mnie... w sensie dosłownym!... struny głosowe zamilkły... miałam jeszcze nadzieję, że minie... że to tylko zmęczenie, bo ja tak mam...... ale pan doktor zapisał lekarstwa gorzkie i kazał potraktować chorą krtań tak, jak się leczy złamaną nogę - nie używać!!! ot pech :(((( zamierzam mieć z sobą jednak notesik i coś do pisania, więc w razie okazji do rozmowy jakoś chyba dam radę :D

spójrzcie sami - robi się tłoczno w pracowni....

muszę wyekspediować to towarzystwo :)

czarne poduszki z kotkami-czworaczkami

też jadą z nami :))

banerek na pasku bocznym skieruje Was do strony z całym bogatym programem Wydarzenia....

zmykamy się pakować, dobrej nocy...

koty, kocięta, kotki i

życzenie specjalne...

2011-08-27T22:38:00.002+02:00

dziś pokażę Wam poduszkę wyjątkową.... poprosiła mnie o nią Kajka (Moje marzenia... i ja)... podusia miała być spełnieniem marzenia Synka Kajki.... i mam nadzieję, że tak się stało...

aplikacja wymagała wiele, wiele pracy... ale jestem bardzo zadowolona z efektu, a nawet dumna :)) mam nadzieję, że rozpoznacie od razu kto jest bohaterem tej poduszki :))

poduszka dla Maksa

pierwowzór:

tak, tak... to Timon - surykatka...

czyli szelmowska minka i TO spojrzenie :))

tył poduszki szczególny...

ze specjalną dedykacją :))

...bardzo miło pracowało mi się przy panu Timonie, przy niebieskich paseczkach, i przy literkach składających się w wyjątkowe - Ich rodzinne - słowo...

lubię takie szycie :-))

zmiana koloru i zmiana formy :)

2011-08-23T23:27:00.002+02:00

...obiecałam, że pokażę "następnym razem" coś w odmiennym kolorze niż prezentowane ostatnio często prace z różem w roli głównej...

najpierw - tak przy okazji - wspomnę tylko, że różowy nie jest moim kolorem... ani osobiście, ani domowo (małych dziewczynek na podorędziu w rodzinie brak) :)) jednak oczywiście szyję dla dziewczynek - na prośbę ich mam, cioć, babć i kuzynek... i wówczas - wiadomo - najczęściej jest to prośba o pastelowy róż... no cóż... ładny to kolor, delikatny i sympatyczny w szyciu, mimo, że "nie mój", wiec dlaczego nie szyć? :-))

a teraz - taaadaaammmm!!! zmiana barw!

przed Państwem głęboka czerń z odrobiną oranżu i słońca... w roli główej zaś delikatny haft wykonany przez Joannę i powierzony mi z zadaniem: "kosmetyczkę na prezent poproszę"....

mamy dziś więc "na łamach" bloga zmianę barw i zmianę formy.... to jest Mili Państwo nie-poduszka :-)))

z satynowej szerokiej wstążki uszyłam kosmetyczce długie uszko - można ją zawiesić na nadgarstku "w transporcie", albo na wieszaczku z łazience podczas zajęć przed lustrem :)

melduję, że w miniony weekend zużyłam prawie cały swój żelazny (niemały) zapas czarnej bawełny (tej świetnej z IKEA) i powstały cztery poduszki... czyżbym z różowego etapu przeszła "tak od razu" w czarny? hmm... chyba niekoniecznie, bo poduchy otrzymały sporą domieszkę kolorów... ale to już następnym razem pokażę :)

dobrej nocy Wszystkim Zasypiającym, miłego dnia - Tym Co Wstali :-))

aha...
i jeszcze organizacyjnie:
wyłączyłam weryfikację obrazkową dla komentarzy (mnie samą też irytuje...), ale będę się czujnie przyglądać... jeśli spam znów się na mnie zaweźmie - zdecyduję się chyba na moderowanie komentarzy... ech....

szachownica, serca i róże....

2011-08-16T23:40:00.003+02:00

...serca w kratkę w pastelowych kolorach to motyw przewodni kołderki - kocyka dla maleńkiej Leny... Ciocia Leny - Ola (ulubiona Pani z przedszkola Młodszego) poprosiła mnie o pomoc w przygotowaniu prezentu dla swej bratanicy... miało być delikatnie, dziewczęco... trochę różowo, trochę lawendowo... nie za dużo... nie za mało... tak w sam raz :)... a także miękko miało być - by wygodnie się Lence leżało na kocyku na podłodze - za jakiś czas, gdy podrośnie...

po naradzie i wspólnym buszowaniu w tkaninowych zapasach pracowni - zabrałam się za szycie...

kołderka jest nieskomplikowana - ot, szachownica ozdobiona jedynie motywami nadrukowanych kwiatków i prostymi aplikacjami w postaci kraciastych serduszek... znak szczególny - imię Właścicielki w narożniku... wymiary to ok. 124 cm x 124 cm, w centralnej części podwójna warstwa ociepliny...

kołderka już od jakiegoś czasu jest u Lenki, a ja dopiero dziś pokazuję ją tutaj... oczywiście z powodu zbyt krótkiej doby :))... niestety zdjęcia mam tylko takie "reporterskie", ale robiłam je na ostatnią chwilkę... dłonie i stopy na jednym z nich należą do Starszego i Młodszego :)))

:)))

to zdecydowanie nieudane zdjęcie, ale tu widać w okolicznościach podłogi :)

spód kołderki:

żeby nie było, że tylko z różowego szyję :)) zapowiadam: następny post przyniesie kolorystyczną odmianę...
a tymczasem - miłych dni, Moi Mili... delikatnych... pastelowych...

dla Hani...

2011-08-14T00:29:00.004+02:00

...tuż przed wakacyjnym wyjazdem uszyłam podusię dla małej Hani... delikatną, dziewczęcą, "maluszkową"... i trochę różową oczywiście :)) tym samym poległy ostatnie reszteczki różowej bawełny w mini-kopki....

...przywołuję te zdjęcia jako wspomnienie bardzo miło spędzonego czasu przy maszynie...

cichego wieczoru... herbaty... uśmiechu w zamyśleniu.... i spokoju...

mmm...

KOMENTARZE
na jakiś czas zmieniłam sposób dodawania komentarzy - w nowym oknie i z potwierdzeniem obrazkowym. Niewygodnie, wiem. Wybaczcie, ale pojawiło się w ostatnim czasie kilka spamowych wpisów zachęcających do odwiedzania stron o treści "paskudnej"... więc....

kocięta :)

2011-08-08T23:01:00.002+02:00

...podczas urlopu na mazurskich jeziorach pogoda doświadczała nas i wystawiała na próbę.... śledzenie prognoz i dostosowanie planów do kaprysów Natury było naszym głównym zajęciem :-)... były "atrakcje" w postaci nawałnic i burz, albo na przykład trzynastostopniowego wilgotnego chłodu :-)... ale złapaliśmy także trochę słońca (ze trzy dni ;] ) i nieco spokojnych, błogich chwil... czasem jednak zacinająca wszędobylska mżawka i silny wiatr po prostu zmuszały nas do kapitulacji... i wtedy... i wtedy trzeba było znaleźć sobie zajęcie... na szczęście miałam z sobą swoje małe podróżne pudełeczko z zestawem "zrób koteczka", kilka pasków filcu oraz sporą garść resztek ociepliny... wszystko zgrabnie upchnięte w kosmetyczkę z Gejszą od Joasi...

i.....

i szycie ręczne stało się sposobem na niepogodę.... a efekt? efekt to duuużo koteczków... po prostu tego lata mam urodzaj na kocięta :-))))

...to nie wszystkie! w pudełku czeka jeszcze całkiem spora garstka - aż się zlituję i przykleję im oczy :) .... w TV zapowiadają deszcz, więc pewnie niebawem będę "musiała" dokończyć wszystkie kotki :-))

wróciłam :))

2011-07-31T14:06:00.001+02:00

...i melduję się na posterunku - czyli w pracowni!

maszyna też już jest - wypoczęta, naprawiona... i stęskniona za szmatkami i nitkami :))

na razie jednak jeszcze musi chwilkę poczekać, bo robię porządki po przedurlopowym bardzo intensywnym szyciu... tkaniny, skrawki, nici, guziki - w kompletnym w nieładzie.... nie zdążyłam poukładać na półkach przed wyjazdem, więc tylko wepchnęłam wszystko w kąt... i teraz z tego kąta wyciągam, składam i na miejsce odnoszę... jeszcze chwilka i będzie ładnie, a materiały w swym kolorowym szyku czekać będą na nowe rozkazy i zadania... mmm... już się cieszę :)))

Wszystkim, którzy zaglądali, życzenia wakacyjne składali, o pustą pracownię się martwili (Kuba, jesteś niesamowity!), a nawet troszkę tęsknili (Joasiu - ucałuski, Twoje prośby pierwsze idą na warsztat) - ślicznie dziękuję!...

pewnie jakoś niedługo zdołam przeczytać wszystkie maile i komentarze, i zabrać się za odpowiadanie... odrobinkę cierpliwości :)))

a na powakacyjne powitanie pokażę Wam dziś zapowiedzianą kiedyś już Hello Kitty dla Oliwii oraz jednego z polarkowych zwierzaków... następne wkrótce... :)

trudne połączenie czerwieni i różu tym razem przełamałam słonecznym żółtym paskiem

literki w krateczkę :)

a tutaj piesek - Dalmatyńczyk z kreskówki

aplikacja z białego polaru,

a kolorowa ramka ze wszystkich pastelowych krateczek,

jakie wpadły mi w ręce :)))

wracam do porządków,

a Wam życzę spokojnych, miłych dni :-))

nikogo nie ma w pracowni :)))

2011-07-17T21:15:00.001+02:00

mam nareszcie wakacje!!!!....
po ostatnich tygodniach stresów i wytężonej pracy oczekiwałam tych dni z wielkim tęsknieniem... i ogromnym pragnieniem spełnienia... i wreszcie są: nasze mazurskie wakacje... rodzinka, jeziora, słońce i niebo przyjazne... wiatr śpiewający swe najpiękniejsze pieśni... i czas zwalniający, niespieszny, błogi... cisza myśli... cisza we mnie... mmmm.... tego mi było trzeba :)

ogłaszam więc:

nie ma mnie w pracowni,

nie ma mnie dla nikogo :)

....a tak właściwie... to dosłownie nikogo w pracowni nie ma... zupełnie... po prostu nikoguśko! :-)

ja na Mazurach.... a maszyna pojechała do swego SPA (czyli do serwisu) na porządne regenerujące wczasy... nawet stara maszyna wyprowadziła się właśnie z pracowni - powędrowała w dobre ręce Joasi, która zafascynowana techniką patchworku odkryła dla siebie nową pasję... a szycie idzie Jej coraz lepiej....

tak więc: będę, gdy wrócę :-)))
na razie odpoczywanie w planach.... łapanie równowagi - paradoksalnie podczas kołysania, na falach :)
a potem... potem będzie potem....
paaaaaa..... pozdrawiam słonecznie...

na poprawę nastroju....

2011-07-13T22:41:00.002+02:00

na poprawę mojego nastroju ... na samopoczucie lepsze...
na frustracje.... te takie życiowe duże... i te zupełnie małe w bojach z niesprawną maszyną (wrrrr...)...
na zmęczenie...
na smutki wszelkie...
na oddech i wytchnienie....
na za dużo pracy w pracy...
na te nerwy, że urlop pod znakiem zapytania...
na upały - tym razem dla odmiany...
na kłopoty...
na bezsenność...
i na złe sny...
na brak sił...
szyję... szyję... szyję...
bo ręce muszę mieć zajęte...
ot co...

a żeby choć trochę uśmiechu było i duch nie podupadał tak bardzo :-) przedstawiam Wam "motyla na bis"... słonecznie oranżowego :))) pofrunął już na miejsce przeznaczenia i mogę pokazać....

skrzydła "fruwają"...

nie są szeleszczące, ale miękkie, lekko puchate, bo z warstwą ociepliny wewnątrz....

na warsztacie mięciutkie aplikacje z polaru - zwierzaki różnej maści, do pokazania pooootem... a gdzieś za oknem mruczy groźnie burza skradając się zza horyzontu.... może popada, zagrzmi, błyśnie... i świat ochłonie...
dobrej nocy, spokojnych snów....

awaria....

2011-07-05T23:50:00.028+02:00

ot i dotknęło mnie nieszczęście techniczne, czyli przekleństwo niemożności "dogadania się ze sprzętem szyjącym" przy pomocy małego wkrętaka, pędzelka i kropli oliwy.... ech... otóż mam awarię maszyny... niby szyje, ale.......

od początku jednak opowiem...

nie pochwaliłam się tutaj, ale od niemal pół roku szyję na nowiusieńkiej maszynie :))) przesiadłam się z mechanicznej, dobrej, jednak już nie zawsze wystarczającej, Huskystar215 na zdecydowanie wyższą półkę, czyli komputerową Janome DXL603.... mmmmm.... kto szyje - ten wie :))... to jak z całkiem sprawnego auta codziennego, przesiąść się do wygodnej i cichej (!) limuzyny..... z szoferem :)))

a wszystko przez splot okoliczności - los bowiem zetknął mnie szczęśliwie z sympatyczną Jagną, dzięki której marzenie o nabyciu maszyny odżyło we mnie... a potem ów los pozwolił znaleźć w sieci Ulę, która na dodatek przypadkiem mieszka w tym samym mieście :), a ogromnie pomogła rozwiać moje wątpliwości na temat wybranego modelu, gdyż sama na takim szyje... odpowiedziała na wszystkie pytania, a na dodatek zaprosiła do siebie na testy "na żywo"...

stało się więc - kupiłam.... Jagno, Ulo - jeszcze raz Wam dziękuję za wsparcie!

zdążyłam zaprzyjaźnić się już ze swoją Janome :))

szyje nam się razem wygodnie, sprawnie, cicho, precyzyjnie... po prostu super! mamy już za sobą aplikacje coraz trudniejsze, skracanie i łatanie spodni moich synków, sporą ilość poduszek, kilka torebek i nawet duży patchwork z pikowaniami wymagającymi wprawy :)

i.... i nagle klops!

wysiadło szycie w tył.... i żeby to "wysiadło na amen!"... człowiek by się jakoś może "spodziewał, przyzwyczaił"... nie, nieee... zepsuło się to-to w sposób irytująco-niebezpieczny... raz działa, a raz nie.... na przykład maszyna komunikuje przyjaznym piknięciem przyjęcie polecenia, po czym szyje uparcie w przód... albo piknie "na tak", robi krok w tył i rusza nagle jednak do przodu... innym razem nie pika i nie zmienia kierunku szycia... to znowu szyje w tył poprawnie, po czym nagle zmienia zdanie.... wrrr.... wczoraj o mało nie przeszyłam sobie palców, przy niespodziewanej "zmianie zdania" Janomki!!! uszłam z życiem, to znaczy z palcami... ale dokończenie aplikacji zajęło mi chyba dwa razy więcej czasu i zużyło wszelkie (jeśli były) zapasy cierpliwości... w desperacji zagroziłam owej kapryśnej asystentce, że do Odry mam naprawdę niedaleko i może tam wylądować! :)

starej maszynie też się czasem taką groźbą obrywało, ale w ostateczności :)... przy pomocy paru trików z udziałem wspomnianych już wyżej oliwy, pędzelka i wkrętaka udawało mi się jednak doprowadzić ją zwykle samodzielnie do równowagi, a pan mechanik przeglądający ją raz po raz ograniczał się jedynie do dodatkowego smarowania i niemal niezauważalnej regulacji...

a teraz?

a teraz maszyna "nowoczesna" robi (lub nie) swoje piiiik! i słucha lub....nie :( częściej nie... i żadna oliwa, żaden wkrętaczek.... tylko niestety rano telefon do serwisu... padło najwyraźniej cosik w elektronice... trzeba zbadać i "wyleczyć" w ramach gwarancji.... a tu szycie, szyyyyyyyycie! i jaki-taki plan...
no cóż...
po konsultacjach z bardzo miłym panem serwisowym :) doszłam do wniosku, że wytrwam jakoś jeszcze tydzień (szyjąc, i uważając na palce)... a potem wyślę asystentkę do naprawy w ostatniej chwili przed wyjazdem wakacyjnym... obiecują, że będzie gotowa do pracy po moim powrocie z urlopu....

ot, wyżaliłam się....

a teraz pokażę Wam to, do czego o mały włos nie przyszyłam swej osoby przy pomocy Janome-piiiik!

ponieważ mam jeszcze kilka aplikacji do uszycia - proszę o trzymanie kciuków :)))... za bezkresne pokłady ostrożności i cierpliwości.... żeby palce pozostały całe, a maszyna nie stała się małą łodzią podwodną :))) i to pierwszą na Odrze :)))

motyl...

2011-07-03T00:08:00.001+02:00

...pogoda pod psem... ziąb, wiatr-wariat, deszcz z góry na dół i w poprzek... czy to lato?! ano tak, tylko się trochę pogniewało chyba...

hej Lato! proszę się przestać złościć, proszę się od-obrazić!.... zimno nam... kwiatkom... ptakom... i motylom... oj, motylom to chyba najbardziej.... pochowały się w zakamarkach... i drżą....

a przecież one stworzone są do fruwania... to podlatywania... do migotania w powietrzu....

Lato, czy Ci motyli nie żal?.....

motyl... stworzony jest do fruwania....

przysiada czasem, na chwilkę, spokojny...

teraz zamieszka u Julity :-)

życzę Wam powrotu Lata... bosonogiego, mrużącego oczy w słońcu i tańczącego z motylami nad łąką.....

bajkowe przytulanki...

2011-06-28T23:55:00.001+02:00

...dzisiaj pokażę Wam poduszki, które były prezentem z okazji Dnia Dziecka (czyli już dawno są "w użyciu"... a ja tylko nadrabiam kronikarskie zaległości :D)...

...zadanie wcale nie było proste, bo poduszki miały być podarunkami wyjątkowymi - spełnieniem marzeń... zatem na specjalną prośbę zamieszkały na nich postacie z ulubionych bajek Mateusza i Ani....

dla Mateusza

sympatyczny Szczurek z filmu "Ratatouille"...

oj, napracowałam się nad tą aplikacją

i drżałam czy Szczurek będzie "do siebie" podobny...

nie mam pojęcia dlaczego, ale ta niebieska krateczka kojarzyła mi się z obrusem w paryskiej restauracji...

dodam, że w Paryżu nigdy nie byłam, więc nie wiem skąd moja wewnętrzna pewność, że ta tkanina zaprowadzi myśli Mateusza właśnie tam :)

poduszka w całości :)

i z bliska...

litery imienia są z zamszowej tkaniny obiciowej w grafitowym odcieniu, a szczurze futerko - z polaru...

dla Ani

różowy Słonik z bajki "Pokoyo"

słonecznie żółte litery z bawełny

w kontrastowym różowym obszyciu...

a tył poduszki z niespodzianką :)

...hmmm....

wygląda na to, że szyję ostatnio same poduszki... no cóż... prawie tak jest...

ale raz po raz znajduję chwilkę na coś innego... proszę zatem o cierpliwość - to "coś innego" też tu trafi :-))

spokojnych, kolorowych snów Wam życzę... na ulubionych poduszkach... a potem - miłych poranków z promieniem słońca zostawiającym ślad na ścianie.... na uśmiech :)...

kotka :)

2011-06-26T23:50:00.003+02:00

...pewna mała "sławna" kotka od tygodni pomieszkuje w mojej pracowni :)) zadomowiła się już nieco... raz po raz usiłuje więc pospać na aktualnie szytej poduszce... najbardziej lubi te w różowych odcieniach, ale nie pogardziła błękitem w białe groszki....

zajrzała na poduszkę dla Ingrid...

zaraz potem była na podusi dla Emmy...

po czym wypróbowała błękitne tło i groszki dla Suzanki...

kropki i kratka blisko...

ale odcienie pastelowe, przypudrowane...

teraz Hello Kitty przymierza się do poduszki dla Oliwii...
i już spogląda łapczywie na następne skrawki materiałów... och, coś czuję, że zagości na kolejnych podusiach :)) ale przecież nie przegonię kociej jejmości... nie powiem "psiiik!" prawda?

trema...

2011-06-22T23:43:00.002+02:00

tak - trema :)

to uczucie towarzyszyło mi przy szyciu duetu poduszek w pastelowych odcieniach... byłam pełna obaw czy podołam zadaniu... do tego bardzo, bardzo zależało mi na tym, by podusie były delikatne, a jednocześnie zapraszające do przytulenia...

ale od pocztąku:

otrzymałam prośbę o przygotowanie poduszek dla siostrzyczek... miały być dodatkowym prezentem z okazji chrztu dziewczynek... wskazówki? - jasne kolory, brak obrazków i koniecznie imiona...

zabrałam się do pracy...

najwięcej czasu zajęło mi wybranie tkanin... przekładałam i przekładałam... a trema rosła.... w końcu zdecydowałam się na ecru, beż i odcienie wpadające w żółty, lekko złoty... wykorzystałam - odkładane na specjalną okazję - materiały zakupione w Paryżu i podarowane mi kiedyś przez Niedzielkę (blog Złota Pszczoła)... te paryskie tkaniny w drobne roślinne wzorki w bieli i ecru na jasnym tle są przepiękne!... do tego projektu pasowały idealnie... Niedzielko - dziękuję raz jeszcze :)...

po wielu chwilach zwątpienia i próbach układania wreszcie zdecydowałam się ciąć i zszywać... a trema rosła.... zszywałam.... wątpiłam.... odkładałam na potem - do przemyślenia... wracałam... szyłam... ufff..... skończyłam!...

a potem już tylko martwiłam się czy poduszki się spodobają? czy zadanie wykonałam dobrze?... :)) trema, trema, trema... jak przed premierą...

dziś mogę powiedzieć, że się udało... wrócił do mnie uśmiech i komplement... a podusie pilnują już od jakiegoś czasu dwóch słodkich dziewczynek...

***

...pastelowe poduszki szyłam w kwietniu... a tymczasem dziś zaczęły się wakacje... jak ten czas pędzi :).... oby zwolnił teraz nieco... tak wakacyjnie... by był choć moment na wytchnienie... na zamyślenia... na chwilki dla siebie...

czego i Wam serdecznie życzę...

co westchnęła na skraju lata...

tutorial czyli coś niemal z niczego :)

2011-06-19T01:19:00.003+02:00

obiecałam Wam niegdyś mały kurs, prawda?
staram się dotrzymywać obietnic, choć ostatnie braki czasu próbują mi to utrudniać :), więc dziś zebrałam się w sobie, uporządkowałam zdjęcia zrobione kiedyś z myślą o "instrukcji obrazkowej" i mogę spełnić daną obietnicę....

pokażę przyjemny, patchworkowy i efektowny sposób na wykorzystanie resztek tkanin...
cóż.... jestem jak chomik :)) i z zasady nie wyrzucam ścinków (no chyba, że są już zupełnie maleńkie) :)... w pracowni zawsze więc znajdą się kawałki pozostałe po skończonych projektach, końcówki materiałów, czy paski powstające przy równaniu tkaniny... cały ten inwentarz podzielony według kolorów czeka w pudle na sprzyjający czas :)

ale dość gadania - przejdźmy do czynów... starałam się fotografować każdy etap pracy, ograniczę zatem słowa do niezbędnych komentarzy - wszak to ma być instrukcja obrazkowa :))

zaczynamy! :-)

zapraszam serdecznie na zajęcia praktyczne

w pracowni ino-ino :))

uszyjemy dziś taki oto długi pas z paseczków

potrzebne będą:

tkanina-baza (najlepiej jasna, bez wzorów, by nie prześwitywała przez wierzchnie paski)
resztki tkanin w wybranych kolorach
nici, nożyczki
nóż krążkowy, linijka i mata (bez tych akcesoriów też można brać udział w zajęciach :) )
maszyna do szycia, której na poniższym zdjęciu brak, ale jest obecna :))

tkanina bazowa to pas materiału szerszy przynajmniej o 1cm od planowanej szerokości gotowego pasa

segregujemy resztki, odcinamy kłęby nitek...

(jeśli chcę zachować kolorystyczny rytm w tworzonym pasie, to układam resztki w sekwencję kolorów i szyjąc biorę kolejno po jednym kawałku z każdej tkaniny....)

przygotowujemy bazę i wybieramy pierwszy kawałek z resztek

pierwszy pasek układamy na bazie,

prawą stroną do góry, prostopadle do długich brzegów bazy

wybieramy kolejny paseczek

układamy na pierwszym, prawą stroną do prawej,

paseczki powinny wystawać nieco poza bazę

zszywamy

(szyjemy przez dwa paski i bazę)

pierwszy szew :)

nitek na końcach nie trzeba zabezpieczać,

odetniemy je potem razem z namiarem materiału

odwracamy przyszyty kawałek na prawą stronę

szew lekko "prasujemy" palcami

odcinamy "ogon" doszytego paska

(na tym zdjęciu to materiał poniżej nożyczek)

wybieramy kolejny kawałek

układamy prawą stroną na prawej przyszytych już części

można to zrobić ukośnie

(w efekcie powstaną elementy w formie trapezu)

szyjemy równolegle do krawędzi dołożonego kawałka

wskazany moim palcem fragment tkaniny odetniemy,

by nie prześwitywał przez wzór

w tym celu trzeba odgiąć bazę,

aby przypadkiem nie obciąć także i jej

robimy to tak:

baza odgięta, możemy odciąć wystający kawałek

odcięty :)

i znów odwracamy przyszyty kawałek na prawą stronę

"prasujemy" paznokciem szew,

odcinamy "ogon" - jeśli jest

dokładamy kolejny pasek...

znów zrobiłam to ukośnie, ale w drugą stronę

szyjemy... po czym odcinamy zapas (uważając na bazę)

widzicie skosy? :-)

przy układaniu skośnym pamiętajcie, by sprawdzić

czy po odwróceniu na prawą stronę doszywany pasek

będzie wystawał na końcach poza bazę

kolejny kawałek, powtarzamy kroki...

doszyty :))

lewa strona...

tutaj wyjaśnię, że tkanina-baza ma pilnować, by cały pasiasty pas nie zaczął zwężać się lub skręcać - jest po prostu naszym punktem odniesienia... poza tym chowają się pod nią wszelkie zapasy szwów, a całość jest dość stabilna - i łatwiej taki pas wszyć potem w jakiś projekt....

tkaninę bazową można przedłużyć w każdej chwili,

doszywając po prostu kolejny pas-bazę

robię to tak, by zapas szwu znalazł się potem pod dokładanymi paskami

po kilku minutach.......

po prawej stronie...

i po lewej

gdy pas jest już wystarczająco długi możemy wyrównać brzeg

kładziemy linijkę na lewej stronie pasa i odcinamy brzeg bazy razem z nadmiarem pasków

ciach!

drugi brzeg wyrównujemy także, przycinając pas na założoną szerokość

oczywiście tniemy równolegle do pierwszego cięcia :-)

i tak oto z kolorowej sterty resztek powstaje patchworkowy pas,

border gotowy do wszywania...

docinanie i zszywanie...

uszyty "wraz z Wami" pas niebieskości wykorzystałam natychmiast

...i powstał duet poduszek dla Emmy i Ingrid

dziękuję Wszystkim za udział w zajęciach i mam nadzieję, że spróbujecie swoich sił w pasiastym zszywaniu :)))

trzymam kciuki za Wasze eksperymenty z resztkami materiałów,

pozdrawiam cieplutko

uzupełnienie

zapomniałam napisać, że owszem - linijka i mata znacznie ułatwiają pracę (ja sobie już bez nich nie wyobrażam szycia) - ale szycie patchworkowe jest możliwe także bez nich! :-)
w przypadku "pasiastego paska" należałoby narysować sobie linie proste na brzegach pasa, przy pomocy zwykłej linijki, a potem nożyczkami odciąć nadmiar tkanin....
Przy okazji dziękuję Wam za komentarze, i cieszę się, że kurs Wam się spodobał.....

cicha chwila...

2011-06-14T22:33:00.001+02:00

...miałam dziś trudny, wyczerpujący dzień... intensywny i z kilkoma stresującymi "przygodami"... ufff... dobrze, że mija... przez okno, nieco zza chmury, zagląda teraz do mnie Pan Księżyc... zaokrąglony, żółty... śliczny... zawsze uśmiecham się do Pana Księżyca... ot tak... przyjaźnie... i mam wrażenie, że i on czasem posyła mi uśmiech... mamy swoje sekretne zaklęcia... ciii....

w takim oto nastroju, spośród prac czekających na pokazanie tutaj, wybrałam na dziś czerwoną torebkę z małpką... :)) jest energetyczna i radosna, a ja wyczerpana... więc chyba dlatego wybór padł na nią...

to następna torebka z serii "urodzinowy prezent dla dziewczynki" :)) uszyłam ją ponad miesiąc temu.... mój młodszy syn zebrał wywiad jak profesjonalista i wiedziałam, że ma być fikająca małpka, na czerwonym tle, jakieś kwiatki w środku, i................. żółty banan... z banana zrezygnowaliśmy po małej naradzie :)))

czerwone tło - jest!

małpka w dobrym humorze - jest!

jakieś kwiatki w środku - są!

banana nie ma :)

ale są czerwone gałązki - a może liany - na kieszonce

Pan Księżyc się oddalił, w inne okna może zagląda....
tymczasem chwilo spokojna trwaj, wytchnienia mi trzeba.... nawet w dłoniach niespokojnych niecierpliwość dziś jakby mniejsza.... więc może cichutko, z herbatą w kubku, zniknę sobie w sobie, w siebie... ot tak... na trochę... szzzzz...

Hefalump...

2011-06-12T23:59:00.002+02:00

...ech, rozciąganie doby nadal mi się nie udaje.... więc zaglądam tylko na chwilkę pokazać Wam skończoną dzisiaj kolejną poduszeczkę... tym razem z wesołym Hefalumpem - niechaj Was rozśmieszy i pozytywnie nastawi na nadchodzący tydzień :)))

Hefalump w zieleni :)

zielonego słonecznego tygodnia Wam życzę... i niechaj będą już wakacje :)

Wasza ostatnio zajęta zbyt mocno

balet i ocean....

2011-06-01T23:03:00.003+02:00

...maj mi jakoś tak migiem przeleciał, przemknął... ale oczywiście nie omieszkał dostarczyć przy tym całej góry spraw ważnych i pilnych oraz długiej listy zadań do wykonania... nie dał się - ów Pan Maj - namówić absolutnie na rozciąganie doby... choć prawdę mówiąc ona już i tak bardzo mocno pęka w szwach, więc mu się wcale nie dziwię...

ja sama także już powoli dochodzę do wniosku, że jednak "kiedyś" spać trzeba...

uszyło mi się przez ten czas bardzo dużo... mam w zanadrzu parę nowości do pokazania... ale ponieważ w kwestii zdjęć mam tu poważne zaległości, to jednak może "po kolei"... pokażę dziś duet toreb, który wykonałam w lutym i marcu.... pozornie nie mają ze sobą wiele wspólnego, ale......

pierwsza - dla dziewczynki uczęszczającej na zajęcia baletowe... lekka torebka mająca pomieścić baletki i strój... do noszenia w dłoni lub na ukos na odpinanym regulowanym pasku... zamykana na zamek, z dwudzielną kieszonką na drobiazgi w środku... materiał? len w naturalnym odcieniu, pastelowo różowa bawełna i skrawek aksamitu... aplikacja jest odwzorowaniem rysunku-projektu, który wyszukała na tę okazję mama dziewczynki....

druga - dla studentki oceanografii... poproszona zostałam o niebanalną torbę - "worek żeglarski", w którym pomieści się zestaw akcesoriów na basen... mama studentki oszacowała konieczny rozmiar, by wszystko się zmieściło oraz poprosiła o delfina na niebieskim tle czyli w wodzie :))) reszta należała do mnie.... wykorzystałam mocną niebieską bawełnę z Ikea, skrawki z szarych koszul, bawełnianą lamówkę i sznur w kolorze ecru... a potem dłuuuuuuugo pikowałam morską wodę :)) ...
i kombinowałam "konstrukcję" torby...

a dlaczego te prace to duet?

ponieważ Mała Baletnica i Duża Pani Oceanograf są siostrami, a ich Mama poprosiła mnie o pomoc w stworzeniu oryginalnych urodzinowych prezentów.... Aniu - dziękuję! za ciekawą przygodę z baletem i oceanem :))

BALET

była odrobina ręcznego szycia :))

wnętrze

szlufki do przypięcia paska są ukryte wewnątrz

do noszenia na ukos - regulowany pasek

OCEAN

...i delfiny :))

aplikacje i dużo pikowania....

na człowieku wygląda tak

...wracam do maszyny Moi Drodzy... bo.... Pan Czerwiec też mi wygląda na pospiesznego :-)

pozdrawiam ciepło i życzę Wam jak najwięcej czasu w czasie :-D

sposób :)

2011-05-18T20:06:00.000+02:00

znalazłam sposób! :-))

na wykorzystanie tkanin niebawełnianych, śliskich i lśniących... z których szyję niezmiernie rzadko, a jednak trochę ich miałam w średnim pudle... dokupiłam tylko kilka kawałków organtyny i odkurzyłam mały kuferek z zapasami koralików......

po udanym debiucie przyszedł czas na niewielką kolekcję :) takie oto ino-ino broszki:

tęczowo zrobiło się w pracowni....

od dawna miałam ochotę spróbować... odkryłam, że jest to świetne, relaksujące wręcz zajęcie... zabawa kolorami i fakturami... całkiem przyjemne ćwiczenia z cierpliwości... a w nagrodę - miły dla oka efekt :)

znalazłam zatem sposób na sztuczne szmatki oraz na cichy wieczór... bez maszyny, ale z "pożytecznym i twórczym" zajęciem dla rąk :)

Pirat :)

2011-05-17T23:07:00.002+02:00

...daję znak, że jestem... że nadal szyję... i że wreszcie uporaliśmy się z informatycznym kłopotem...

jakoś postaram się wkrótce na spokojnie odpowiedzieć na wszystkie listy, pokazać zdjęcia prac oraz przygotowany kurs...

dziś jedna z zaległości - poduszka z Piratem..... kolorystyka oraz motyw według ścisłych instrukcji... napracowałam się bardzo, aby aplikacja wyglądał dokładnie tak, jak projekt.... udało się :))

...wracam jeszcze na chwilkę do pracowni dokończyć kolejną poduszkę, a potem przytulę się do swojej, tej pełnej snów... spokojnej nocy Moi Mili i do usłyszenia niedługo...
Wasza

debiut....

2011-05-02T00:20:00.000+02:00

mam awarię domowego komputera, więc dostęp do sieci raczej z doskoku, gościnnie :)

proszę o cierpliwość Tych, którzy czekają na długie opowieści, i na odpowiedzi na maile.......

od kilku dni odpoczywam od pracy etatowej, zapędziłam więc do roboty maszynę, igły i nitki :)))

trochę potrwa, zanim uporządkuję zdjęcia prac wykonanych w tym czasie... tu też proszę Was o cierpliwość... na pocieszenie powiem, że zrobiłam trochę zdjęć pod kątem małego kursu.... pokażę jak szyję taki.... hmm... nie powiem jeszcze co... będzie niespodzianka :))

teraz chcę pokazać swój mały debiut :))

na prośbę Ani wykonałam broszkę-kwiat dla Marty... Marta wyrusza w podróż, będzie mieszkała bardzo daleko stąd.... Ania chciała podarować Jej jakiś drobiazg..... jedyna wskazówka dla mnie - coś lekkiego w kolorze niebieskim.... spędziłam więc wieczór przy świeczce z różnymi odcieniami niebieskiej satyny, białymi skrawkami i pudełkiem koralików...

i tak powstała moja pierwsza broszka...

utulam Was ciepło,
a Marcie życzę szczęśliwej podróży i wszystkiego dobrego tam, dokąd zmierza......

poduszkowcem w senny rejs :)

2011-04-20T23:54:00.002+02:00

...proszę mi wybaczyć tytuł posta, ale szyjąc w wielkim tempie kolejną serię poduszek podśpiewywałam sobie... i między innymi jakoś tak skojarzył mi się i "przerobił" fragment starej piosenki o parostatku, który wyruszał w piękny rejs.... ...nuciłam więc o poduszkowcu płynącym ku snom i przemierzałam zygzakiem szlak wzdłuż brzegów moich wysp - czyli aplikacji na poduszkach :-)))

Oto efekt tych podróży:

poduszka dla Kacperka

tym razem dla chłopca zieleń wiosenna i sympatyczny piesek

polar, sztruks i bawełna...
i jest piesek w sam raz do przytulenia

Zygzak - czyli wesołe autko dla Tobiaszka

szyłam już taki samochodzik wcześniej...

wzór się spodobał - w najbliższej przyszłości uszyję kolejne dwie poduchy z Zygzakiem :)

Bob Budowniczy dla Dominiczka

prezent na trzecie urodziny dla bratanka męża,

Dominik aktualnie jest w fazie Boba :)))

tkanina z logo serialu to zdobycz z jakiegoś polowania w szmateksie... przeleżała w pudle chyba cztery lata czekając na właściwy moment... jest niestety dość twarda, bo to materiał zasłonowy... stanowi więc tylko brzegi poduszki, resztę przestrzeni zajął dzielny Bob :))
aplikację wykonałam na podstawie kolorowanki dla dzieci przerysowując i wycinając poszczególne elementy z różnych tkanin: bawełny, sztruksu i miękkiego jeansu.... pracowałam w dużym tempie i chyba nie do końca wierząc, że efekt "będzie choć trochę podobny" do Boba... ale wiecie co? jestem dumna z tego co udało mi się zrobić... a Dominik od razu rozpoznał ulubionego majstra :))))

dziś jeszcze szyję kilka drobiazgów, ale jutro już koniec.... przerwa świąteczna :-)
spokojnych dni Wam życzę... miłego czekania na świąteczny czas....

torebki, torebeczki.....

2011-04-16T01:42:00.007+02:00

dziś pokażę Wam coś dla niedużych dziewczynek...

raz po raz szyję małe torebki do noszenia na ukos... najczęściej wtedy, gdy któryś z moich Synów wybiera się na urodziny do koleżanki :)) aby prezent był wyjątkowy, bardzo się staram nadać mini-torebce indywidualny charakter... dlatego wypytuję o przyszłą właścicielkę... o jej ulubione kolory, zainteresowania, marzenia.... i dopiero uzbrojona w taką wiedzę siadam do maszyny...

oto mini-torebki,

które powstały jesienią i zimą:

jesienne torebeczki typu PanKot

znalazłam w zapasach tkanin kawałek czekoladowego sztruksu z lekkimi zagnieceniami runa... na torby-kameleonki się nie nadawał, ale w wersji mini i z kocim motywem jego wada stała się niemal zaletą :) materiału wystarczyło na tło dla rudego i dla jasnobrązowego kota :)

PanKot w wersji zimowej

czyli gruby sztruks chłodno niebieski i filc ecru

dla dziewczynki uczęszczającej na zajęcia muzyczne

torba oczywiście z nutami ;)

na piękny sztruks w odcieniu fioletu naszyłam seledynowe zamszowe aplikacje... rozmiar torby - midi... by zmieściły się książki o muzyce :)

dla wielbicielki koni

dostojny koń z prawdziwą nieposkromioną grzywą

a to już sprzed dwóch dni:

Pan Pies, Pan Kot i Mała Myszka :))

mysie uszko jest wypukłe - dzięki naszyciu dodatkowej warstwy filcu w tym miejscu

wszystkie torebki mają "luźną" klapkę, ale samo wnętrze zapinane jest na magnes.... wewnątrz jest bawełniana podszewka, często w wesołe wzorki i kieszonka na drobiazgi... czasem dodatkowo taśma z karabinkiem (by nie ginęły klucze ;D)... regulowany pasek pozwala zdecydować - noszenie na ukos lub na ramieniu....
i tak oto pokazałam Wam hurtem prace z kilku miesięcy.... ale to jeszcze nie wszystko, co się uszyć udało zimową porą :) za jakiś czas kolejna garść zdjęć....
pozdrawiam cieplutko,

Łąka Dobrych Życzeń...

2011-04-13T23:59:00.009+02:00

....uszyłam patchwork dla Przyjaciółki z licealnej ławki i Jej Męża...

to prezent ślubny, wręczony w pierwszą rocznicę... tak się złożyło, że Agnieszka i Albert brali ślub daleko stąd i nie miałam możliwości być z Nimi tamtego dnia...... ale teraz - w pierwszą rocznicę - przyjechali do Polski, by wspólnie z Rodziną i Przyjaciółmi świętować... w minioną sobotę miałam więc okazję ukoić nieco tęsknotę za Przyjaciółką oraz osobiście wręczyć prezent......

narzuta (a może pled ;-)) ) jest skomponowana z moich ulubionych brązów.... tło to surówka w odcieniu ecru, a mocne akcenty, czyli ramki, to bawełna w kolorze gorzkiej czekolady...... wszystko razem ma pasować do sypialni utrzymanej w kolorze piasku pustyni i różnych odcieniach ziemi..... rozmiar 2,05 m x 2,25 m

ponieważ pikując kwiatowy wzór myślałam nieustannie o Agnieszce i Albercie, patchwork otrzymał nazwę: Łąka Dobrych Życzeń...

Kochani - niechaj spełnią się Wam wszystkie te życzenia!

Łąka Dobry Życzeń

miejsce pobytu - HOLANDIA :-)

tył patchworka zdradza ilość pikowanek :))

pikowanie z bliska

monogram na środku

tuż przed podróżą...

było trochę przygód przy szyciu i prucie (a bez prucia się ponoć nie liczy)... nawet stresik był...... ale w efekcie powstał patchwork z dużą ilością serca... a to najważniejsze, prawda?

poduszki hurtem :)

2011-03-26T23:56:00.005+01:00

szyję... dużo szyję... i co najmniej do połowy kwietnia notes "szyciowy" mam zapełniony po brzegi... a i na maj już jakieś widoki są... to dobrze!!! bardzo dobrze... bo mobilizuję się - czas wreszcie w pełni poczuć energię i siłę wiosny!.. choć w tajemnicy Wam powiem, że padał dziś śnieg, deszcz ze śniegiem, grad i na koniec deszcz ... zima pomrukuje złorzecząc na odchodne ;) ale nic to... ciiiii.... już myślę o myciu okien, choć zimno na razie odstrasza... a to dobry znak :))))

z rozsądku oknom jeszcze odpuściłam, ale za to zrobiłam porządki w zdjęciach prac.... dziś w związku z tym - post dla cierpliwych... ostrzegam :)... będzie dłuuuuuuugo, bo zamierzam Wam pokazać zaległości.... na początek:

PODUSZKI INO-INO hurtem :)

wiosenna i optymistyczna - dla Sary

dla Marysi różowa Hello Kitty

niebieska patchworkowa z autkiem - dla Miłosza

z tej aplikacji jestem dumna :-)

dość dawno temu uszyta - pastelowa Królisia dla Tosi

delikatna, w pudrowych odcieniach...

a to uszyłam całkiem niedawno...

bardzo trudny projekt....

mamie Oli zależało na tej konkretnej sylwetce baletnicy oraz na tle w odcieniu fuksji... jedyny gładki materiał w tym kolorze, jaki udało jej się kupić to poliester udający fakturą taftę.... obawiałam się jak będzie zachowywał się pod taką aplikacją.... zniósł to nieźle, ale na wszelki wypadek nie zaryzykowałam już pikowania tła... zapasy szwów na granicy różowych odcieni zabezpieczyłam jednak ozdobnym ściegiem w kwiatki.... poduszka ma być dekoracją pokoju, a nie służyć do przytulania, więc na życzenie baletnica otrzymała dodatkową warstwę spódniczki z koronki....

och, napracowałam się tu... i stresowałam ostatecznym efektem... ale chyba się udało :)

a to już dzisiejszy ekspress :)

dla Dominiki - dodatek do prezentu urodzinowego...

w planach było szycie wczoraj, ale migrenowy ból głowy zwiastujący zmianę pogody wyłączył mnie z życia na całe popołudnie i wieczór.... dziś rano usiadłam jednak do maszyny... i uszyłam poduszkowego zamszowego czarnego kota o nietypowo niebieskich oczach.... kolorowe kociska, które mu towarzyszą, to tkanina aż z Nowej Zelandii... ta sama, z której jakiś czas temu uszyłam dla Dominiki na prośbę jej mamy etui na telefon...

a tu etui....

i tym sposobem pokazałam Wam prawie wszystkie poduszki uszyte aż do dziś.... piszę "prawie", bo kilka muszę jeszcze potrzymać w tajemnicy - będą prezentami-niespodziankami... i rozumiecie... nie mogę zdradzić tajemnic przed czasem... sza! :))

a teraz Wszystkim Wytrwałym mówię: spokojnych snów i dobrych dni......

pastelowo...

2011-03-24T00:28:00.001+01:00

miało być ecru... i pastelowo... i miękko... i koniecznie z literkami imienia :))

bardzo się starałam... chyba się udało... jest bardzo pastelowo (kolory na zdjęciu żywsze niestety niż w rzeczywistości).... i jest miękko - futro misiowe to polar bardzo dobrej jakości....

wiecie co? nie sądziłam, że aż tyle tkanin "ecru i okolice" skrywa mój wielobarwny regał ze szmatkami :)

proszę Państwa oto Miś.... Miś dla Szymusia....

pastelowych, miękkich snów życzę malutkiemu Szymusiowi...

Zielony Kot Marcowy

2011-03-16T23:09:00.001+01:00

...nieśmiało jestem znów :))

i....

mam nadzieję na wiosennie zielone kiełkowanie nowych postów...

mam nadzieję na pokazanie tego wszystkiego co uszyłam, gdy mnie tu nie było (a uszyłam dużo różności)...

mam nadzieję też na napisanie kilku obiecanych opowieści, które wciąż wytrwale czekają na opowiedzenie tutaj........

...powinnam dziś "zacząć od początku" czyli najdawniej uszytych prac, a niezaprezentowanych Wam.... ALE.....

ale oczywiście pokażę "coś innego" :))))) gdyż stanęłam (pierwszy raz w życiu!) do wyzwania Patchworkowej Gwiazdy pod tytułem "Koty Marcowe"... wypada mi więc w tym miejscu obwieścić światu, jaka jest moja odpowiedź na zadanie :))

poducha z Marcowym Kotem Zielonym

kot jest z miękkiej zamszowej skórki

cudowny w dotyku - musicie uwierzyć na słowo :)

....powietrze pachnie inaczej... światło pada inaczej... zieleń spod stert zimowych śmieci powoli się wychyla...

i choć dzisiaj było wietrznie, przenikliwie zimno i mokro, to jednak wiem, że WIOSNA idzie już tu NIEODWOŁALNIE :-))

*****

.....chcę podziękować WSZYSTKIM, Których dobre myśli, słowa, gesty stały się wiatrem dla moich żagli... DZIĘKUJĘ WAM....

dziękuję przeogromnie...

za zielenią tęskniąca......

....

2011-02-28T01:03:00.001+01:00

***

znaki w kalendarzu

nic takiego

liczba minionych dni

a jednak

na dłoniach ślady

nadają chwilom imiona

***

anioł... usiadł tak jak ja siadam....
(kupiony niegdyś w "Składzie Prezentów")

nie ma mnie trochę tu...
ale przyjdę..... przyjdę... może niedługo... potrzebuję czasu...

promyczek...

2011-02-04T23:50:00.002+01:00

...dałam wczoraj Bożence słowo, że pokażę dziś - tak na przełamanie kiepskiego nastroju - co nowego zrobiłam... słowo się rzekło :)... i od południa zastanawiałam się, co by tu wieczorem pokazać z rzeczy, które uszyłam w ostatnich tygodniach, a nie zdążyłam na blogu zaprezentować... hmmm... myślałam... hmmm....

...rozwiązanie przyszło samo (co uznałam za bardzo dobry znak)... los podsunął mi wyraźnie od czego zacząć...

zadzwoniła do mnie późnym popołudniem Małgosia z wiadomością: "Ukazało się!"... i obie cieszyłyśmy się jak małe dziewczynki... radością spontaniczną, uśmiechniętą, miłą wielce... na niebie moim błysnął wyraziście promyczek światła... ciepły i jasny.... mmmm....

cóż takiego było przyczyną?

artykuł w czasopiśmie "TRENDY ART OF LIVING" opowiadający o pracach uzdolnionej i sympatycznej Małgosi, którą mam niewątpliwą przyjemność znać i lubić bardzo :))) Gosia na co dzień zajmuje się projektowaniem i zakładaniem ogrodów... a w wolnych chwilach maluje na tkaninie... maluje rośliny i roślinki... z łąk i pól... zioła i chwasty... i robi to genialnie! z pasją, z dbałością o każdy szczegół, drobiazg, odpowiedni kolor... roślinne malunki są po prostu bez zarzutu, jak z atlasu botanicznego...

poczytajcie proszę (foto można powiększyć)

źródło: "Trendy Art Of Living"

Nr 1 (42) Luty 2011

Gosieńko! gratulacje raz jeszcze!!!!

wreszcie Twoje misterne dzieła będzie mogło zobaczyć szersze grono osób... i mam nadzieję, że po prostu podzielą mój zachwyt... mimo, że będą mieć do dyspozycji tylko tekst i zdjęcia, gdy tymczasem ja te cuda trzymałam w rękach :)

i tu wyjaśnić pragnę moją osobistą radość... otóż Małgosia poprosiła mnie o pomoc i wzięłam skromny udział w tym przedsięwzięciu... wymyślonym przez Gosię przedmiotom moja maszyna i ja nadałyśmy kształt... a moja torba-kameleonka w wydaniu eko (pokazywana z bliska kiedyś tutaj) dzięki lawendom namalowanym przez Gosię na szarfie mogła dołączyć do tej szczególnej kolekcji...

Gosiu jeszcze raz dziękuję!.... za wspólną pracę... i za dzisiejszy jasny promyczek słońca :)))

P.S. na prezentowanym zdjęciu przedmioty patrząc od góry to:
zazdrostka, poduszka, bieżnik z chwostami, ocieplacz na dzbanek, torba-kameleonka, woreczek z lawendą......

niemoc...

2011-02-03T19:45:00.001+01:00

dochodzę do wniosku, że jakaś część mnie jest niewątpliwie zasilana przez kolektory słoneczne :).... a słońca od wielu dni nie ma... tylko chłodna bezkresna szarość... widoki za oknem smętne... nie ma śniegu - a on zwykle, nawet bez słońca, podnosi mi poziom endorfin, witamin i czego tam jeszcze... w każdym razie - pomaga przetrwać zimowy czas....

trwa zła passa... ciągle się nam tu coś przydarza i przytrafia niewesołego....

do tego z moim nadgarstkiem znów dużo gorzej.... a ze mną samą... no cóż... jakoś tak słabowato - dołek znaczy :( od dni wielu dokucza mi brak weny... niemoc... NIEMOC!... i brak sił... noooo (sz)yć się nie chce...

***

prezenty dla Evy, Darii, Kathinny i Jagny wysłałam niestety z dużym opóźnieniem... jeszcze nie wszystkie dotarły, więc nie mogę Wam pokazać co dokładnie było w paczkach, by nie zepsuć Dziewczynom niespodzianki... uchylę tylko rąbka tajemnicy - szyłam w ostatnim czasie takie oto pasiaste panele, "niektóre" z nich z powodu candy :) ....

choć trochę słońca i niebieskiego nieba jest w tych tkaninach... ufff... może jakoś to będzie?

Straciatella...

2011-01-13T22:39:00.004+01:00

Straciatella czyli narzuta na łóżko, prezent dla pewnej Pani Mamy.............

początek historii jest tutaj

...a potem? jak to ze Straciatellą było?

ano było czekoladowo-kremowo.... intensywnie... dużo cięcia... i sporo zszywania. :)

patchwork powstawał według metody znanej jako "stack and slash", co ma oznaczać "ułóż w stos i tnij"... pierwsze narzuty uszyte tym sposobem oraz tutoriale objaśniające metodę obejrzałam w sieci dawno temu, na początku przygody z szyciem patchworków... zrobiły na mnie wrażenie niezatarte i wzbudziły pragnienie wypróbowania "kiedyś koniecznie!".... spróbowałam nieśmiało - szyjąc dwie poduszki dla Siostry (może przed opublikowaniem posta wyszukam zdjęcie)...

jakiś czas temu znów "stack and slash" przypomniało mi o sobie... otóż regularnie zaglądam na stronę Oh, Fransson! prowadzoną przez mistrzynię patchworku Elizabeth Hartman i pewnego razu natknęłam się na tutorial, który uporządkował moją wiedzę na temat owych "stosów i cięć", a zwłaszcza pomógł tak zaplanować patchwork, by każdy blok stanowił inną kombinację łat z dziewięciu różnych tkanin.

dość opowieści... nie chcę Was zanudzić... teraz pismo obrazkowe (zdjęcia się powiększają po kliknięciu....):

efekt końcowy (ok. 135x200 cm)

spód patchworka

detal - haftowana metka wszyta w narożnik

próba sfotografowania wypukłości różyczek :)

przed włożeniem do pudła i wysłaniem

***

trochę zdjęć etapowych:

"stack and slash" bardzo efektownie wygląda pod światło
(zanim dołożymy ocieplinę i warstwę spodu, oczywiście)

jak witraż, prawda?

pikowanie najlepiej widać w bocznym świetle
po lewej stronie pracy
(po prawej wciąż ślady pisaków)

pokażę jeszcze jak przerysowałam wzory do pikowania: pudełko z klockami moich chłopców z przejrzystą pokrywką, lampka umieszczona wewnątrz, kartka z wzorem, pisaki spieralne i.....

...i dwa wieczory na podłodze :)

wiem, że Straciatella przykrywa już dumnie łóżko Pani Mamy... prezentuje się dobrze i pasuje idealnie do wnętrza sypialni... wszystko to dzięki Ani, która dzielnie odpowiadała na moje liczne pytania oraz pomogła mi wybrać tkaniny... i to na odległość :)

Aniu dziękuję, że mogłam uszyć ten patchwork... sprawiło mi to prawdziwą radość!

aaa.... i na deser (choć nie wiem czy po tej ilości czekolady macie jeszcze siłę na słodkości) - próby ze "stack and slash" czyli poduszki jak pralinki :))))

ciepło pozdrawiam, słodkiego wieczoru Wam życzę....

początek...

2011-01-13T01:06:00.002+01:00

po grudniowym maratonie szyciowym (którego efekty wciąż mam Wam jeszcze do pokazania....) nieco obchodziłam maszynę dookoła... weny brakowało... i sił.... na wieczorno-nocne szmaciane przygody chęci może i były, ale mocy zdecydowanie brak.... choć lista planów, tak szczerze, to zaczyna mi już pęcznieć :)

dziś chyba wreszcie opór (mój własny, a nie maszyny tym razem) został przełamany... miała być "na już" podusia pastelowa, ecru i róż.... i proszę bardzo - jest! :))

zdjęcia świeżo "spod igły", a poduszka od godziny już w rękach Asi... jutro będzie prezencikiem dla małej Michasi...... tym samym Ino-Ino Sezon Poduszkowy 2011 mogę uznać za OTWARTY :))

***

a żeby nie było Wam tak całkiem żal, że wciąż nie widać tu tego, co uszyłam w grudniu, to pokażę kawałeczek pracowni w trakcie powstawania patchworka Straciatella.... otóż podczas pikowania wyglądało to tak:

pozdrawiam serdecznie.... i do niebawem :))

candy - koty pojadą w świat :-)

2011-01-10T00:36:00.002+01:00

Moi Drodzy,

dziękuję Wam za zabawę, za życzenia i gratulacje, za wiele ciepłych słów i miłych listów...

i za cierpliwość w oczekiwaniu na wynik :)... zainteresowanie i liczba zgłoszeń przerosły moje najśmielsze oczekiwania! - samo uporządkowanie komentarzy i ponumerowanie ich zabrało mi ponad godzinę... ale już wszystko jasne :)))

Pod jubileuszowym postem pojawiło się 186 komentarzy... po odrzuceniu wpisów dwukrotnych, a także tych niedotyczących candy oraz ostatniego wpisu z godziny 22:10 (Kathinna spóźniłaś się niestety) pozostało 178 komentarzy - losów. Po skrupulatnym ponumerowniu losów poprosiłam męża o podanie dwóch liczb z zakresu 1-178 i tym sposobem uruchomiona została maszyna losująca...

Punktualnie o północy padły wygrane:

nagroda 1 - kot klamkowy i niespodzianka

nr 71

Lapappilon

czyli Eva z Serbii

http://lapappilon.blogspot.com/

****

nagroda 2 - kot klamkowy

nr 134

Daria

http://dariatworzy.blogspot.com/

GRATULACJE!!!

Proszę Evę i Darię o kontakt i określenie w jakim kolorze mam uszyć koty - nagrody.

Koty będę szyła w tym tygodniu i postaram się za tydzień w poniedziałek wysłać paczki do Was. Proszę Was także oczywiście o adres! :)))

Ale to nie wszystko: proszę także o kontakt dwie Osoby:

Kathinnę - ostatnią, nieco spóźnioną oraz Jagnę - która wpisała się pierwsza..... będę miała dla Was małe pocieszajki :)))

A poniżej dokumentacja z losowania:

wszystkie zakwalifikowane i ponumerowane losy oraz wylosowane liczby :)))

Wszystkim raz jeszcze dziękuję! Życzę Wam spełnienia marzeń... tych zapisanych tutaj i tych zachowanych w sercach....

Dzięki jubileuszowi poznałam bardzo dwiele ciekawych miejsc - Waszych Blogów. Będę je sobie pomalutku, po kolei odwiedzać, i odwiedzać, i odwiedzać....

dobrej nocy...

....

2011-01-09T21:36:00.003+01:00

jestem, jestem... widzę, że i Was tu mnóstwo :)
krótki komunikacik w związku z pytaniami:

listę zgłoszeń na candy zamykam o 22:00........

wyniki postaram się ogłosić przed północą

jubileuszowe candy :)

2010-12-29T19:09:00.005+01:00

...uświadomiłam sobie przed paroma chwilami, że dokładnie dwa lata temu, późnym wieczorem, zapisałam w Tym Wirtualnym Miejscu pierwsze nieśmiałe słowa....

dwa lata! ależ ten czas leci!!! a ile niesie ze sobą dobrych chwil i zdarzeń!

...dzięki temu, że uchyliłam nieco drzwi Pracowni i zaczęłam Wam opowiadać i pokazywać, co w niej powstaje, nawiązało się tak wiele miłych znajomości... poznałam tyle Ciekawych i Fantastycznych Osób... popłynęły strumyczki słów w różne świata strony... pofrunęły uśmiechy... i wracają, wracają, wracają do mnie ze zdwojoną siłą i dobrem... a Pracownia "rośnie mi w oczach"... Wasza pozytywna energia, inspiracje, doświadczenie i dobre rady oraz zagrzewanie do walki :)... to wszystko pomaga mi budować Moje Marzenie :))

i to jest bardzo dobra okazja, by nieco poświętować!

jeszcze tego nigdy nie robiłam, a czas najwyższy po temu:

ogłaszam candy w Pracowni ino-ino!

w zeszłym roku jakoś tak przegapiłam jubileuszowy dzień... więc nadrobimy zaległości i nagrody będą dwie :)) - niczym dwie świeczki na urodzinowym torcie :))

nagroda pierwsza

Patchworkowy Kot Klamkowy

(w wybranym przez Zwycięzcę kolorze)

oraz

drobiazg-niespodzianka

nagroda druga

Patchworkowy Kot Klamkowy

(w wybranym przez Zwycięzcę kolorze)

losowanie 09.01.2011

(niedziela wieczór)

Zasady udziału znane - ale przypomnę dla formalności:

1. zgłoś chęć udziału w losowaniu pozostawiając komentarz pod tym postem

2. jeśli posiadasz bloga - umieść na nim informację o candy (link)

3. jeśli nie posiadasz bloga - pozostaw adres e-mail, bym mogła Cię odnaleźć w razie wygranej

Proszę się częstować słodkim kawałkiem torcika :)))

**** edit ****

a jakby Kto chciał, to - na dobrą wróżbę - może w komentarzu zostawić kilka słów o Swoim Marzeniu... i niechaj się spełni / spełnia.... niechaj się dzieją czary :))

poduszki gwiazdkowe...

2010-12-27T23:48:00.083+01:00

...Witajcie poświątecznie!

u mnie zima biała i piękna... jak miło patrzeć na nią otulając dłońmi kubek gorącego kakao... jest mróz i znów prószy śnieg... cudnie!.... wiem, wiem... drogi i chodniki śliskie... parkingi zasypane zwałami śniegu... z dachów zwisają sople... źle się jeździ i chodzi.... ale... lubię zimę... właśnie taką....

zima za oknem, a w pracowni?

maszyna odstawiona chwilowo na bok [ale jutro już wraca na miejsce :) ]... kuchnia musiała na czas świątecznej krzątaniny stać się "kuchnią w pełni" i odzyskać między innymi sporą połać stołu zajmowaną przez mój szyciowy kram :)... ale - muszę się przyznać - pracowałam przy szyciu niemal do samych świąt... ostatnie dni i tygodnie były bardzo intensywnie... w pracowni działo się, oj działo! sterty szmatek we wszystkich kolorach tęczy, niezliczone ilości szpulek, nóż i nożyce rozgrzane do czerwoności, szpilki, agrafki, rysunki, wstążki, sznurki i wszystkie inne przydasie... szyły się: patchwork-narzuta, kosmetyczki, poduszki, torebki, anioł... twórczy bałagan, mało czasu i dużo emocji :)....

mam Wam mnóstwo do pokazania.... i sama nie wiem od czego zacząć...

to może od poduszek... hurtem :)))) wszystkie dotarły już do swych nowych Właścicieli i być może czarują piękne sny... więc.... przed Państwem poduszki świąteczne, rozmaite:

z aniołem

(haft wykonała Joanna)

z kotem

imię wypikowane maszynowo, ściegiem atłasowym

(haft wykonała Joanna)

z kotem po raz drugi

imię wypikowane maszynowo, ściegiem atłasowym

(haft wykonała Joanna)

z reniferkami

(haft wykonała Joanna)

pikowanie z wolnej ręki

morska

(haft wyszukała Joanna)

specjalny marynistyczny akcencik - cuma :))

plecki wykombinowane z męskiej koszuli :))

"aztecka pierwsza"

haft wykonała Ania, bratowa mojego męża

"aztecka druga"

haft wykonała Ania, bratowa mojego męża

ze Skrzatem

haft wykonała Ania, bratowa mojego męża

Ania niemal samodzielnie uszyła te poduszkę pod moim okiem :) bardzo Jej na tym zależało, bo to prezencik świąteczny dla Siostry mieszkającej daleko.... a tu na samym końcu, przy prasowaniu, ujawniła się ukryta wada szarej tkaniny :((( nie było rady trzeba było liczyć się ze żmudnym pruciem.... ale - z braku czasu - postanowiłam poduchę rozmontować niemal do cna... odcięłam szary materiał bezpardonowo... wymieniłam zewnętrzną ramkę oraz całe plecki... i tak wspólnymi siłami zdążyłyśmy do Wigilii :))

ufff... to chyba wszystkie poduchy z ostatniego czasu...

słodkich snów :)

świątecznie...

2010-12-23T21:50:00.000+01:00

Drodzy Zaglądający...

Bliżsi i Dalsi...

Zaprzyjaźnieni... Zaznajomieni... Anonimowi....

znów, jak rok temu, obejmuję Was myślą....

Wszystkich...

dziękując za Waszą obecność w Pracowni

lub choćby na jej progu :)

życzę Wam świąt spełnionych... magicznych...

spokojnych i rodzinnych...

i zielonych... z powodu nadziei na lepsze...........

niechaj to będzie dobry, szczęśliwy czas...

a potem - gdy wróci codzienność -

niechaj nadal trwa magia dobroci i radości...

utulam Was ciepło, ciepluśko...

podróżowanie... obdarowywanie...

2010-12-05T01:54:00.005+01:00

tydzień temu byłam w Krakowie... cały weekend [no, może prócz niemal dziewięciu godzin podróży w jedną i dziewięciu godzin jazdy w drugą stronę ;) ]...

pojechałam po energię - naładować akumulatory znaczy.... pojechałam spełnić parę cichych marzeń oraz spotkać Kilka Cudownych Osób.... wróciłam ogromnie obdarowana!... mmmm.... czegóż ja w torbie nie przywiozłam z sobą z powrotem :).... a i w sercu ileż cudowności: chwilek radosnych, szczęśliwych, magicznych.... ech, długo by opowiadać....

zanim jednak pokażę Wam podarunki, z którymi mnie Cudowne Osoby wyprawiły do domu i opowiem nieco o tym jak było tam pięknie.... to najpierw spójrzcie co z sobą zawiozłam do magicznego Krakowa.... bo przecież nie mogłam pojechać z pustymi dłońmi... trzeba było zabrać z sobą parę uśmiechów :))))

dla Oli i Piotra

(czyli Bobe Majse)

Strach Na Wróble.... zaczarowany... ma za zadanie pilnować bobemajsowych kwiatków... czynić wiosnę... i odstraszać smutki... da sobie radę - ma ponad 50 cm wzrostu, więc nie straszne mu żadne hmmmm... strachy! :))

Strach podróżował w specjalnym pudełku, ręcznie wykonanym przez Serdecznego Przyjaciela... nie zdążyłam zrobić zdjęć, musicie mi jednak wierzyć na słowo - pudełko piękne i oryginalne... mistrzostwo świata!... stało się prezentem samym w sobie :)

dla Joanny

(blog Joasi)

Anioł... Anielica właściwie... Rudowłosa Podróżniczka...

z powodu "zbyt krótkiej doby" nie zdążyłam przed wyjazdem skończyć szycia... więc... więc anioł w częściach plus mały warsztacik krawcowej i w drogę... gdzieś między Głogowem a Zabrzem "elementy" stały się Aniołkową Damą... ot, takie czary :)

zdjęcia wykonała Joasia

dla Basi

(czyli Flory)

Patchworkowy Kot Klamkowy.... mięciutki i... w czekoladowych odcieniach... początkowo planowałam dla Flory kota szaro-amarantowego, bo dzięki Basi zachwyciłam się kiedyś tym zestawieniem kolorów... ale potem uznałam, że to MUSI być jednak kot czekoladowy... aby się Basi ze mną kojarzył i myśli splatał :)

zdjęcia nie zrobiłam panu kotu basiowemu (och, gapa!)

ale pokażę Wam jego bardzo podobnego braciszka, dobrze?

obdarowywanie to jest baaaaardzo miłe zajęcie....

a o tym jak ogromnie miło jest być przez Innych obdarowywanym opowiem Wam następnym razem...

spokojnych snów....

poduszkowiec :)

2010-11-21T18:38:00.003+01:00

...patchwork "Straciatella" szyje SIĘ intensywnie....

ale w nielicznych chwilach międzyczasu zdejmuję mimo wszystko kolejne karteczki z tablicy :) skończyłam wczoraj dwie podusie.... dla chłopca i dziewczynki... sezon poduszkowo-prezentowy w pełni, więc pracownia nieco przypomina poduszkowiec :))

dyskretnie podpisana podusia :)

a jutro poniedziałek i trzeba sprostać codzienności... życzę Wam spokojnego tygodnia...

laleczki....

2010-11-16T23:37:00.002+01:00

...międzyczas mi się kurczy... a czas pędzi nieubłaganie i nie chce zwolnić ani trochę... więc... długi weekend spędziłam przy maszynie realizując kolejne projekty... dzięki temu odpięłam z tablicy między innymi dwie różowe karteczki - dwie poduszeczki.... a ponieważ prośby o nie były podobne (choć niezależne): "różowa, z lalą i imieniem", wzięłam się na sposób i uszyłam poduszki w duecie, czyli hurtowo ;)) przy tej okazji zużyłam prawie całą szpulkę różowych nici, hihihi....

cóż.... czyżby znów zabawa w 10 różnic? :))

dla małej Nastki

dla małej Ines

sukienki laleczek są przestrzenne...

ech... nie mogę patrzeć na te zdjęcia... kiepskie... :(((

słońca! światła mi brak dziennego!.... a za oknem mokry, zimny listopad... brrrr...

Straciatella - odsłona pierwsza...

2010-11-15T23:37:00.001+01:00

...mogę już ogłosić, że szycie patchworka "Straciatella" jest rozpoczęte, a nawet nieco zaawansowane.... bazowe kwadraty skrojone - trzy serie w dziewięciu brązach:

pierwsza seria "krzywych" dziewięciołatkowców uszyta... hip-hip hura!!! :) jeszcze czeka je ostateczne docinanie wyrównujące brzegi, ale nie mogłam się powstrzymać i ułożyłam ów kawałek, żeby zobaczyć "jak to będzie"....

uwielbiam tę chwilę, kiedy zamysł, rysunek i stos tkanin zaczynają przypominać patchwork :))

kolorki na zdjęciu nieco przekłamane niestety, ale mimo, że potrafię ustawić balans bieli (hihihi...) i oczywiście doświetliłam czym mogłam podłogę w pokoju, to jednak.... co zdjęcia w słońcu, to w słońcu.... albo chociaż w dziennym świetle.... ech....

podoba mi się... jeszcze trzy serie po dziewięć i zacznę zszywanie z ramkami ecru... mmmm....
dobrej nocy Moi Mili ;)

róż w szarościach....

2010-11-13T22:12:00.001+01:00

...czyli kotki nowe...

można by rzec: "kocia kolekcja zima 2010" :)))) poeksperymentowałam z nowymi kolorami... zobaczcie:

i jeden słoneczny na dokładkę...

bo ten listopad taki listopadowy :(

a tymczasem poduszki nadal się szyją...

i patchwork w ukochanych brązach pod roboczym tytułem "Straciatella"... następnym razem cosik już pokażę :) dobrej nocy...

kompromis...

2010-11-12T17:02:00.000+01:00

...nadal podejmuję próby ścigania się z sobą w skutecznym zdejmowaniu karteczek z tablicy pamięci... do tego sezon poduszkowy w pracowni trwa... nie wszystkie poduszki mogę Wam pokazać teraz, bo mają być prezentami-niespodziankami, ale tę akurat tak.... wyszła spod maszyny dzisiaj... po uprzednim dłuuuugim nabieraniu mocy urzędowej.... zadanie było trudne: miała być przede wszystkim czerwień i nieco bieli... ale "koniecznie różowy też"...

ależ miałam orzech do zgryzienia.... czerwony i różowy... i to w kompromisie... ech...

po długim przekopywaniu zapasów tkanin.... po przekładaniu i przymierzaniu.... po rzucaniu w kąt tym wszystkim z bezradności i niemocy... wyszedł mi taki mix: pudrowy róż, cyklamen, wiśnie obsypane cukrem, czerwień pospolita i nieco białego śniegu też... ale czy to wystarczający kompromis? hmmm....

w poniedziałek będę wiedzieć, czy udało się sprostać zadaniu. :)

a teraz zmykam kończyć reniferkowe spodenki sztuk wiele, baaaaaardzo wiele...

dostatek :)

2010-11-09T18:10:00.002+01:00

...mam galimatjas i dostatek kolorowych karteczek z notatkami przypiętych na kawałku korka na ścianie w kuchnio-pracowni *)

...jeszcze nie mówię, że to nadmiar, ale już prawie-prawie :D... to i tamto do uszycia.... pilne i pilniejsze... małe i całkiem duże... na wczoraj, na jutro, na niedługo... każda karteczka kusi i nęci... a jest na nich też kilka pomysłów wciąż do wypróbowania...... i nadal kilka nowych tkanin niecierpliwie czeka... tylko doba za krótka!!! a światła dziennego na szycie - brak... bardzo dotkliwy brak :(

uwijam się i staram się :))

...wczoraj zdjęłam jedną z karteczek - zestaw kotków klamkowców i domków dla krasnali :)) jutro pewnie wyruszą już w podróż... dowody poniżej...

dla krasnali-kluczników domki kolorowe

rudzielec jesienny...

jasny wiosenny...

ciemniejszy wiosenny...

rudzielec jaśniejszy, co SIĘ uszył przy okazji...

poczeka cierpliwie na Kogoś, Kto zechce go przytulić...

...pokazałam i znikam, bo dziś będę kolejny wieczór pogrążona w kilometrach brązowej satyny, którą z okazji jubileuszu przedszkola Młodszego przerabiam na spódniczki i spodenki dla "reniferków"... karteczka na tablicy przypomina: "8 par spodenek i 9 spódniczek, w tym jedna większa"... a ma być ich jeszcze więcej :)))

*) dodatkowo poczyniłam skrupulatny i uporządkowany spis treści karteczek na dysku komputera... żeby się jednak nie pogubić w twórczym chaosie... taka ze mnie porządnicka, a co! :D

czekoladowy wir :-)

2010-11-04T23:59:00.003+01:00

... już kolejna Osoba zaniepokojona tutejszą ciszą zapukała do mnie z pytaniem typu "co u Ciebie?"... więc szybciutko opowiadam: u mnie - czyli w pracowni - szyją się koty klamkowce nową serią, w starych i całkiem nowych kolorach, szyje się torba dla studentki, i kameleonka czekoladowa, szyją się filcowe zawieszki do telefonów, szyją poduchy i szyć będzie się jeszcze sporo... taki czas :))

i dobrze, bo listopad już wciska mnie w fotel (a dopiero co się zaczął), w odrętwienie i niemoc... więc wir zajęć wskazany.... terapeutycznie :)) by myśli nie wędrowały w dalekie niebyty, tylko były tu i teraz... i to baaaardzo zajęte :)

...a skoro wir zajęć... to proszę bardzo - wir pełną gębą będzie... bo oto zaczynam pracę nad kolejnym patchworkiem - narzutą... wzór i kolory wybrane - brązy, brązy i brązy na ecru... łaty policzone i wszystko rozrysowane... będzie się działo o tak:

czy Ktoś ma na zbyciu odrobinę międzyczasu? chętnie przyjmę :))

codzienność zaczarowana...

2010-10-26T23:44:00.002+02:00

codzienność...
ubierana w metafory, w słowa w ogóle, to przeważnie "szarość" i "chleb powszedni", prawda?... a gdyby tak spróbować ją zaczarować? a gdyby nadać jej wyjątkowy smak? a gdyby detalem, drobiazgiem odmienić jej "zwykłość" choć troszkę?

hmmm.... czasem próbuję takich czarów... bo myślę, że warto próbować :)

o! na przykład wtedy, gdy Joanna przysłała mi haft z prośbą o stworzenie chlebaka... przyznam, że nie było to łatwe zadanie.... myślałam i myślałam.... aż ze skojarzeń: chleb powszedni, codzienność, szarość lnu i prostota powstał chlebak-kieszeń mający pomieścić chleb i od czasu do czasu bagietkę przełamaną na pół.......

to było latem... udało się nawet zrobić kilka zdjęć w słońcu... więc teraz - w jesienne chłody - mogę pokazać Wam na ogrzanie odrobinę lata i czarów :))

straż pożarna na bis...

2010-10-23T17:04:00.002+02:00

...ta niebieska straż pożarna spodobała się mamie pewnego chłopca... i.... i powstała straż pożarna na bis... też niebieska, też z sikawką, też dla Jasia... niby taka sama, a jednak inna... w każdym razie starałam się, by jednak była inna :))

A może tak zabawa w "10 różnic"? :))

jesień...

2010-10-21T23:47:00.003+02:00

jesień... Panie Dziejku... jesień... idzie... przyszła... i ponoć - tak straszą - zaraz pójdzie sobie... ustępując miejsca zimie.... a tymczasem sezon poduszkowy w pracowni trwa... dokładniej - sezon jesienno-poduszkowy...

haft otrzymałam od Joanny z zadaniem zaczarowania w poduszkę... i jakoś tak natchnęło mnie jesiennie :))

zaraz zacznie się listopad... liściopad właściwie... nie lubię tej pory, tego czasu... z wielu względów... ale mam zamiar rzucić się w wir pracy, zająć dłonie... więc może jakoś przetrwam...

posyłam Wam listki zapisane dobrymi zaklęciami... oby jesień obchodziła się z Wami łagodnie.... :))

kamelonka czarno-biała... i tutorial supełkowy :)

2010-10-19T00:12:00.004+02:00

...sezon poduszkowy trwa... jeszcze jest sporo do uszycia... wszak jesień jest najlepszą porą na przytulanie i utulanki, prawda? :)

ale dziś pokażę Wam torbę- kameleonkę, której uszycie zajęło mi duuuużo czasu... czarnego sztruksu nie dało się bowiem szyć nocami, ba! - wieczorami nawet... przy sztucznym świetle, choćby najlepszym, nitki znikały na tle tkaniny, kontrafałdy zlewały się z resztą materii, gubiły się szlufki i inne detale....

na szczęście udało się, a kameleonka black & white (& red) jest już u Joanny, więc mogę odsłonić tajemnicę...

strrrrasznie trudno w jesienne niesłoneczne popołudnie sfotografować czerń...

musicie mi uwierzyć na słowo, że to ma głębię, zaszewki i kontrafałdy :))

wnętrze torby: kieszonka na telefon i druga dwudzielna na dokumenty, pilnowatko do kluczy (długa taśma z karabinkiem) oraz dodatkowe pilnowatko - karabinek na krótszej taśmie... całość zapinana na zamek...

a podszewka wygląda tak

tu wtrącę, że z tkaniny, która w torbie jest podszewką uszyłam kiedyś dla Joanny taki komplecik... teraz jest więc TRIO :))

torba z szarfą drugą: wszak to kameleonka :)

na drugą szarfę miał być czerwony lub wiśniowy sztruks... na razie nie ma - bo ten kolor zniknął ze sklepów...

ale będę polować nań :)) i szarfa będzie.... tak łatwo się nie poddaję...

*****
a teraz...

tutorial supełkowy

obiecałam kiedyś, że pokażę przy okazji "jak to się przy kameleonce te supełki wiąże"... jest kamelonka - jest okazja, więc zrobiłam serię zdjęć i spieszę wyjaśniać zawiłości... (proszę wybaczyć, niektóre fotki są nieco nieostre, ale zauważyłam to dopiero wtedy, gdy torba była już w drodze do Właścicielki i nie mogłam zrobić nowych)...

kładziemy szarfę na torbie

ukośnie ucięty brzeg szarfy jest prostopadły do dna torby

podczas całego procesu wiązania

ten fragment szarfy pozostaje niemal NIERUCHOMY

pozostaly koniec szarfy przekładamy przez wszystkie szlufki

krzyżujemy końce szarfy,

długi leży na nieruchomym

długi koniec prowadzimy w górę POD nieruchomym

zacieśniamy "skrzyżowanie'

długi koniec wraca w dół,

jest przekładany NAD nieruchomym i skrzyżowaniem

teraz znów POD nieruchomym przekładamy długi koniec ukośnie (dobrze jest przytrzymać wierzch supełka, by się potem ładnie układał)

wiążemy supełek - długi koniec przekładamy "przez dziurę"

(NAD nieruchomym, ale POD wierzchem supła)

ciągniemy oba końce zaciskając supełek...

poprawiamy sam supeł, prostujemy jego boczne brzegi

i JUŻ! ;-)

supełek od spodu trochę przypomina wiązanie krawatowe

i wygląda tak:

miłego supłekowania.... może odmienicie swoje torby codzienne wiążąc im szarfy z apaszek lub szali?

niech Wam jesień nie będzie ponura :)))

puchato.... puchatkowo...

2010-10-17T01:44:00.002+02:00

... bardzo, bardzo dziękuję Wam za ciepłe słowa w komentarzach pod sowią podusią...

to miło wiedzieć, że to, co powstaje w nocnej ciszy, gdy w pracowni niteczka za nitką pomysły otrzymują życie, podoba się innym... i to nawet w świetle dziennym :)))

dziękuję...

dziś znów pokażę poduszkę... chyba mam na nie sezon :) ta powstała na początku września... dla całkiem dużej Kasi, która na szczęście wciąż ma fajne dziecko w sobie... i uwielbia Kubusia Puchatka...

jest Kubuś, musi być też pszczółka czyli Psssscółka ;)

w zanadrzu mam do pokazania jeszcze.... cztery poduchy... a nawet pięć... ale pooooowoli :))
teraz kolorowych snów życzę... puchatkowo-puchatych...

*****

dopisek :-)))

informuję zatem (w kwestii pokazywania poduchy Miłośnikom Kubusia), że to był ostatni kawałek szmatki z Puchatkiem jaki miałam.... więc w razie życzeń posiadania takowej podusi - trzeba będzie improwizować :))) z przyjemnością zresztą :D

wszystkie kawałeczki szmatki kubusiowej zużyłam na poduszki "z pscółką".... policzyłam - było ich siedem... ta jest ósma... nie wszystkie są udokumentowane, ale proszę bardzo - dowody na większość mam :)))))

nocną porą...

2010-10-14T19:51:00.002+02:00

...w ramach opowieści z cyklu "co SIĘ uszyło, gdy mnie tu nie było" pokażę Wam dziś poduszkę z haftem Joanny, która powstała kilka tygodni temu.... nocną porą oczywiście :-)

hafcik z sową długo leżał w pracowni i czekał na oprawę... łypał na mnie sowim okiem, a ja nic... i nic... oj, nie miałam na niego pomysłu.... aż pewnego wieczoru - olśnienie! dwie kontrastowe tkaniny, technika zwana aplikacją odwrotną i gęste pikowanie "z ręki", bez rysowania, na żywioł... i tak oto w środku nocy, przy księżycu zaglądającym mi przez ramię, uszyła SIĘ poduszka z nocą w roli głównej :)

było lato, więc fotografie udało się zrobić nazajutrz w cudnym słońcu...

spodobało mi się pikowanie udające korę.... z pewnością kiedyś znów wykorzystam ten wzór...

łąka dla Hani...

2010-10-05T23:30:00.001+02:00

we wspominanym już tutaj po wielokroć międzyczasie uszyłam łąkę dla małej Hani... łąka jest tak zwaną matą edukacyjną... choć ja wolę mówić "kocyk z przygodami"... bo też i przygód na takiej łące spotkać może Hanię, że ho-ho :) zwłaszcza, że na kocyku zamieszkały prócz małych motylków, traw i kwiatków:

gąsienica - długa i zielona na różne sposoby... trochę kosmata, a trochę błyszcząca i śliska.... i bardzo wesoła...

duży motylek - ten gatunek ma wiele kropek i bardzo szeleszczące skrzydełka...

biedroneczka - też w kropeczki, ma ruchome ciepłe skrzydełka z polaru...

pszczółka - bzz-bzzz... nie żądli i lubi być głaskana...

hmm... miałam z tą matą przygodę :)

w centralnej części jest podwójna warstwa ociepliny, by Hani było wygodnie... pikowało się trudno... no i poległam w walce z materią, gdy mniej więcej pod koniec zorientowałam się, że spód zbiegł się za bardzo i pomarszczył... ech... dwa dni prułam (kto pruł kiedyś pikowanki, ten wie ile to atrakcji) i poprawiałam... zmieniłam w centrum wzór pikusiów na gwarantujący bardziej równomierne układanie się tkaniny i jakoś poszło... ufff....

oto fotorelacja - przepraszam za jakość, ale zdjęcia robiłam w środku nocy, padając już na nos, więc są dalekie od ideału....

gdy mnie "tu" nie było to mi SIĘ uszyło

część druga - Łąka dla Hani

widok na pikowania w centrum (już poprawione)

w narożnikach kwiatki "trójwymiarowe",

a na brzegach wypikowane

mata w komplecie ma także dopinane pałąki służące do zawieszania zabawek nad dzieckiem... nie mogę ich Wam jednak pokazać razem - bo pałąki przygotowałam nieco wcześniej, by zawieźć je wygodnie do Hani przy okazji naszej bytności w pobliżu... mata po ukończeniu powędrowała w ślad za nimi - w paczce pocztowej :)

ale mogę pokazać "na przykładzie" jak kocyk z przygodami wygląda wraz z pałąkami....

przygoda nr 1 - uszyta kiedyś dla Zuzi:

przygoda nr 2 - dla Filipka...

większa, więc inaczej ma rozwiązane mocowanie pałąków

....opowiadam i pokazuję zadowolona, że do Hani prezent leci... i właśnie sobie uświadomiłam, że nie włożyłam do paczki sprytnego rękawka, który trzyma pałąki razem, w miejscu skrzyżowania... ech... wysiadam... same przygody z tą matą :(

zadzwonię jutro do Cioci małej Hani i opowiem jak można "domowym sposobem" poradzić sobie z problemem owego braku... Ciocia poinstruuje Mamę Hani... i jakoś to będzie....

idę spać i kurować się z przeziębienia......

dobranoc Moi Mili :)

L - jak lubię....

2010-10-03T23:42:00.004+02:00

...do zabawy w zwierzenia z lubienia :) zaprosiło mnie kilka Osób:

Joanna, Aneczka, Kachna, Cerie.... i (wybaczcie) nie pomnę Kto jeszcze... bo to dawno było... tylko mi na pisanie międzyczasu zabrakło... ot, cały mi się zużył przy tych kociskach gdy SIĘ szyły wielokolorowo.... no ale teraz grzecznie siadam i opowiadam...

LUBIĘ:

- ucałować moje dzieci w czółko przez sen... w ogóle lubię patrzeć jak śpią.... rozczulam się...

- herbatę... w kubku dającym się miło objąć dłońmi... gorącą... słodką... pachnącą... od niej zaczynam dzień...

- kakao... kakao lubię wieczornie... choć rano też jest wielce mniam-mniam... grzeje, spowalnia czas, umila chwilę...

- usiąść zwinięta w kłębek, pozawijana... objąć ramionami kolana... zajmować mało miejsca... zatulić się...

- kwiaty, rośliny w ogóle... z tych "z kwiaciarni" to najbardziej frezje... mmm... mięknę na widok bukietu frezji... i wspominam z dzieciństwa widok i zapach szklarni pełnej tych kwiatków... lubię jeszcze żółte róże... delikatne eustomy... tulipany....

z kwiatów "z łąki" - fiołki wiosną... w pewnym fiołkowym miejscu... fiołki budzą mnie z zimy... i przypominają Mamę...

- zapach deszczu, zwłaszcza po skwarnym dniu... zapach trawy... i tęczę na spełnienie marzeń...

- nocne niebo, księżyc ułamany na pół... Wielki Wóz... ale też słoneczne światło migoczące na zielonych listkach niczym na koronkach... dotyk jego ciepła na skórze... łaskotanie w nos i rzęsy... mrużenie oczu...

- śnieg... och, uwielbiam padający śnieg... "na całej połaci"... zastygam w oknie, najchętniej z kubeczkiem w ręce... płatki wirują cicho, a ja patrzę i patrzę.... i patrzę...

- czekoladę, tę w filiżance, gorącą i aromatyczną....oj lubię bardzo... a najbardziej w pewnej przytulnej kawiarence w Krakowie na Kazimierzu... i lubię, gdy mi tam cisza przecieka powoli przez palce... (do kawiarenki tej mam tak mniej więcej 500 kilometrów, ale to niiic... )

- i wiecie co? lubię Ludzi... uhm... lubię... bo SĄ... po prostu... lubię rozmowy... te długie, do nocy, wśród zaprzyjaźnionych... ale i te krótkie, ulotne, przypadkowe..... wspólny śmiech... wspólną ciszę pełną zrozumienia... lubię.....

- i szyć lubię! oczywiście :)

hmmm... trochę tych rzeczy lubię... a nie wymieniłam wszystkiego, jakby się tak zastanowić... i nie zmieściłam się w przepisowych 10 punktach :)... po prostu lubię lubić :))... kocham też całkiem sporo, ale to już zupełnie inna opowieść :)))

nie przekazuję imienne "pałeczki" dalej, bo właściwie większość z Was już wymieniła swą dziesiątkę ulubionych... gdyby jednak był jeszcze Ktoś, Kto tego nie zrobił, a chciałby - to zapraszam :))

a ilustracją do tej opowieści niechaj będzie pewne eL, które uszyłam niedawno...

L jak Lubię:

eL jest okładką na książkę... która była prezentem z okazji 50-tych urodzin... eL to rzymskie "50".. :))
ależ przewrotnie, prawda?

i.... koniec opowieści na dziś, dobrej nocy Wszystkim :)